[66] — 218 — 
Door de toepassing zijner berekeningsmethode op de ver- 
schillende bloemenklassen heeft Mürrer bevonden dat, in ’t al- 
gemeen, het getal der bezoekers met lange monddeelen aan- 
groeit en het getal der bezoekers met korte monddeelen ver- 
mindert naarmate de honig dieper en volkomener verborgen is. 
Door MürureR wordt aangenomen dat de insectenbloemen, 
onder den invloed der natuurkeus, uit de windbloemen ont- 
staan zijn; onder de insectenbloemen zijn de bloemen met 
blootliggenden honig (en de Pollenbloemen) de oudste; daarna 
zijn de bloemen met half verborgen honig ontstaan; daarna de 
bloemen met verborgen honig (de klassen B en B’), de bijen- 
bloemen en eindelijk de Vlinderbloemen. De insectenbloe- 
men vertoonen ons dus eene reeks van vormen die ons van 
de eenvoudige bloemen met blootliggenden honig tot de nauwe 
diepe vlinderbloemen leiden, en waarin de honig dieper en 
dieper verborgen wordt. Wij kunnen gemakkelijk begrijpen 
op welke wijze de lagere insectenbloemen (de klassen Po en 
A) uit de Windbloemen gesproten zijn: wij weten immers 
dat de bestuiving door den wind met een enorm verlies aan 
stuifmeel gepaard gaat, terwijl dit verlies veel geringer is 
wanneer het stuifmeel door insecten overgebracht wordt. 
Windbloemen worden somwijlen toevallig bezocht door insec- 
ten, die door het stuifmeel aangelokt worden, en die aldus, 
nu en dan, wanneer zij van de eene bloem naar de andere 
vliegen, bevruchting kunnen bewerkstelligen. 
gen). — Handelingen van het eerste Nederl. Natuur- en Geneeskundig 
congres, gehouden te Amsterdam, 30 Sept. en 1 Oct. 1887, bladz. 133- 
138. 
Statistische beschouwingen omtrent de bevruchting der bloemen door 
insecten, met 3 platen. — Botanisch Jaarboek, eerste jaargang, 1889, 
bladz. 19-90 (mit deutschem Resumé). 
De Pyreneeënbloemen en hare bevruchting tn insecten, eene hitdras 
ge tot de bloemengeographie (avec un résumé en langue frangaise), 
226 bladz. met 5 dubbele platen. — Botan. Jaarb. 1891, derde jaargang. 
