— 219 — [67 
Het. ligt nu- voor de hand dat ieder kleine verandering der 
windbloemen, waardoor het insectenbezoek aan die bloemen 
bevorderd werd, een gunstigen invloed moest hebben op de be- 
vruchting, en dus van de eene generatie tot de andere moest 
opgehoopt worden, onder den invloed der natuurkeus. Op die 
wijze werden de bloembekleedsels grooter en fraaier gekleurd; 
eronstonden geurende stoffen in de bloemen, er werd honig 
afgescheiden ; het stuifmeel dat bij de windbloemen droog 
en poederig was, werd nu kleverig en vochtig, waar- 
door het gemakkelijker door insecten kon overgebracht 
„worden, en aldus werden een zeker aantal windbloemen 
trapsgewijze in insectenbloemen veranderd. Die eerste insec- 
„tenbloemen hebben er als het ware naar gestreefd haren 
honig steeds dieper te verbergen : aldus werd die vloeistof 
tegen de gulzigheid der insecten met korte monddeelen 
beschut, en bewaard voor insecten met langere monddeelen. 
Men begrijpt gemakkelijk welk voordeel de planten daarbij 
vonden, wanneer men bedenkt dat de bloemenbezoekende 
insecten met lange monddeelen (Syrphiden enz., Bijen en 
Vlinders) witsluitend met bloemenvoedsel leven en in hun 
bloemenbezoek meer bedrijvigheid en standvastigheid aan den 
dag leggen dan de bloemenbezoekers met korte mondwerk- 
tuigen (Kevers, Musciden enz.), die in vele gevallen slechts 
bij gelegenheid honig of stuifmeel nuttigen, in hun bloemen- 
arbeid ongestadig zijn (1), en dus met minder zekerheid het 
stuifmeel overbrengen.Daarom werd iedere verandering in den 
bouw der bloemen, waardoor de honig volkomener verborgen 
werd, in den strijd voor het bestaan behouden en door de 
natuurkeus opgehoopt. De honig, die bij de eerste insecten- 
(1) B. v. sommige vliegen, zooals Scatoph1ga merdaria, die in onze 
_ weiden bloemen van Bellis, Taraxacum, enz. bezoekt, en zich daarna, 
met evenveel welgevallen, op uitwerpselen van runders nederlaat, 
