— 221 — [eo] 
De insectenbloemen en de bloemenbezoekende insecten vor- 
men aldus twee reeksen, die zich als het ware hand in hand 
door wederkeerige aanpassing ontwikkeld hebben. 
In zijn boek over de Alpenbloemen heeft H. Mürrer daaren- 
boven eene vergelijking gemaakt tusschen de Zwitsersche 
Alpen en het Duitsche laagland (in ’t bijzonder Westfalen) uit 
het oogpunt der wederkeerige betrekkingen tusschen bloemen 
en insecten. Uit zijn onderzoekingen is gebleken dat sommige 
verschillen in de biologische kenmerken der bloemenwereld 
van de beide genoemde streken gepaard gaan met overeen- 
komstige verschillen in de samenstelling der insectenfauna. 
In de Alpen, vooral in het hooggebergte, komen bloemen 
met blootliggenden of bijna blootliggenden honig (witte Alsi- 
neeën, witte, gele en gespikkelde Saxifraga-soorten) overvloe- 
dig voor, en dit gaat hand in hand met den buitengewonen 
rijkdom aan Dipteren met korte monddeelen (Musciden, enz.) 
waardoor de Alpen gekenschetst zijn. 
In de Alpen zijn de Vlinders en ook de Vlinderbloemen, tal- 
rijker dan in het laagland. Een aantal geslachten worden in 
het laagland uitsluitend of voornamelijk door bijenbloemen, 
in de Alpen daarentegen door vlinderbloemen vertegen woor- 
digd. Dit is onder andere het geval met de geslachten 
Orchis, Daphne, Asperula, Primula, Gentiana (subgenus 
Zndotricha), enz. In het Duitsche laagland heeft Müller 
slechts een twintigtal Vlinderbloemen aangetroffen, in de 
Alpen daarentegen 58 soorten. De roode nuance, door het 
klimaat der Alpen op vele bloemen aangebracht, werd door 
de bloemenkeus der insecten en voornamelijk der talrijke 
Alpenvlinders bij een aantal vlinderbloemen, zooals Sapona- 
ria ocymoides, Siene acaulis, Lychnis- en Dianthus-soorten, 
enz., tot prachtig anjelier- en karmijnrood ontwikkeld. 
Aromatische geuren, zooals de anjelier- en de vanielje-lucht, 
worden alleen aangetroffen bij Alpenbloemen welke, in haren 
