— 241 — [39] 
binnen zeer ruime grenzen te varieeren, maar ook om be- 
paalde eigenschappen in eene bepaalde richting, die nuttig is 
voor de soort, verder te ontwikkelen en door combinatie 
nieuwe te doen ontstaan. Die richting zal in meerdere of min- 
dere mate veranderen telkens de uitwendige invloeden zullen 
veranderen, en derhalve zullen telkens nieuwe behoeften 
ontstaan. In die behoefte aan erfelijke veranderlijkheid kan 
alleen door de sexueele voortplanting worden voorzien. Hier- 
uit volgt dat alle planten of dieren die zich uitsluitend onge- 
slachtelijk (of parthenogenetisch) voortplanten, op weg zijn 
om uit te sterven. Volgens WeIsMANN's meening worden in 
de natuur nergens groote groepen van soorten of geslachten 
aangetroffen, die zich ongeslachtelijk voortplanten. 
In het hooger vermeld opstel, waaraan wij de hier gege- 
ven uiteenzetting van WEeEISMANN's theorie hebben ontleend, 
heeft BurcK erop gewezen, dat zeer veel dieren en zeker 
nog een grooter aantal planten thans aan het langzaam uit- 
sterven zouden zijn, wanneer er op geen andere wijze 
erfelijke individueele verschillen optraden dan bij de sexueele 
voortplanting. 
Zooals natuurlijk is, zal de sexueele voortplanting slechts 
dan de gunstige gevolgen kunnen hebben, die WEeEIsMANN zich 
daarvan voorstelt, wanneer de beide kiemplasma’s die zich 
vereenigen, afkomstig zijn van twee verschillende individuen 
ieder met hun eigene overervingstendenzen,met andere woor- 
den, wanneer kruisbevruchting plaats grijpt. Planten, wier 
bloemen uitsluitend zelfbevrucht worden, zullen zich derhalve 
in dezelfde voorwaarden bevinden als planten die zich onge- 
slachtelijk vermeerderen. En het is thans bekend dat bij vele 
planten zelfbevruchting uitsluitend of bijna uitsluitend ge- 
beurt: er zouden derhalve een groot aantal planten weldra 
van de aarde verdwijnen. 
Burck heeft tegen deze conclusie eenige zeer gegronde 
