— 243 — [oi] 
eens bij de nakomelingen variabiliteit zullen veroorzaken, maar die 
variabiliteit zal geringer zijn. 
Wanneer wij ons geheel losmaken van de overleveringen der 
vroegere wetenschap, en uitsluitend het moderne standpunt kiezen : 
wanneer wij de woorden soort en variëteit, bastaard en kruisling 
gebruiken als de uitdrukking niet van absolute, maar van relatieve 
denkbeelden, dan kunnen wij reeds a priori aannemen dat de krui- 
sing van twee individuen van dezelfde varieteit bij de nakomelingen 
veranderlijkheid opwekt; — daardoor wordt echter geenszins 
bewezen dat kruising de eenige oorzaak der erfelijke variabiliteit is. 
Het optreden van erfelijke individueele verschillen is in vele 
gevallen nuttig en zelfs onontbeerlijk, en die verschillen wor- 
den — althans zeer diknwijls — door kruising opgewekt. Wij 
begrijpen aldus waarom, bij vele planten, kruisbestuiving 
bevorderd wordt; — waarom iedere afwijking, die in staat is 
de kruising beter te verzekeren, in vele gevallen voor het ras 
nuttig is en van generatie tot generatie opgestapeld wordt. 
Zoo leeren wij de kruisbevruchting beschouwen als voor- 
deelig, zelfs wanneer de rechtstreeksche voordeelen (aangroeiing 
der levenskracht, der vruchtbaarheid, enz.) daarvan zeer 
gering, nul of negatief zijn. 
De theorie van WEISMANN opent aldus voor de bloemen- 
biologie een nieuw gezichtspunt: zij leert ons dat de krui- 
sing op tweeërlei wijze kan voordeelig zijn, nl. 1° door de 
meerdere of mindere aangroeiing der levenskracht bij de na- 
komelingen (KNriemT-DARwiN), en 2° door het opwekken van 
erfelijke individueele verschillen. In sommige gevallen zal 
het eerste der beide voordeelen verkregen worden, in andere 
gevallen het tweede, in andere gevallen eindelijk de beide 
tegelijk, 
* 
xx 
In zijn werk over het Darwinisme heeft WALLACE aan de 
