[os] — 250 — 
Ofschoon wij veel redenen hebben om ons over de verkre- 
gen uitkomsten te verheugen, toch mogen wij niet ontkennen 
dat er in de bloemenbiologie een aantal begrippen en 
meeningen heerschen, die vroeger diensten hebben bewezen, 
maar die thans den vooruitgang der wetenschap wellicht in 
den weg staan. Van een aantal verschijnselen geven wij 
verklaringen, die bij een oppervlakkige beschouwing bevre- 
digend. zijn, maar die nochtans aan de eischen der critiek 
niet voldoen, en die het groote nadeel hebben dat zij onzen 
geest afwenden van het zoeken eener betere verklaring. 
De geheele bloemenbiologie is gedrenkt met SPRENGEL'S 
« theorie der bloemen ». SPRENGEL's uitgangspunt was echter 
een vooropgevatte meening : volgens zijn teleologisch natuur- 
begrip moest alles met een bepaald doel tot stand zijn 
gebracht, en daar hij nu bevonden had dat een zeker aantal 
bijzonderheden in den bouw van sommige bloemen konden 
verklaard worden, wanneer men wilde aannemen dat zij 
bestemd waren om kruising door insecten te bevorderen, zoo 
werd hij er toegebracht dit princiep te generaliseeren, en de 
geheele structuur van alle bloemen door hetzelfde principe te 
verklaren. Later heeft DARWIN proefondervindelijk bewezen 
dat, in vele gevallen, kruisbevruchting betere gevolgen heeft 
dan zelfbevruchting, en daardoor is het mogelijk geworden 
SPRENGEL'’s « üngicht der Natuur » te vervangen door 
« strijd voor het bestaan » en « aanpassing », hetgeen beter 
strookt met de wijsgeerige begrippen van de tweede helft 
der XIX° eeuw. Maar ondanks die moderne grondbeginselen 
zijn wij aan SPRENGEL's methode grootendeels verslaafd 
gebleven : iedere bijzonderheid, die wij in eene bloem aan- 
treffen, trachten wij uit het oogpunt der bevruchting te ver= 
klaren, juist zooals door SPRENGEL gedaan werd, en wij zijn 
