— 253 — lor | 
Ten tijde van Sprengel waren de meeste dier uitheemsche 
planten in Europa nog niet bekend ; en wie weet of hij zelf 
zijn theorie der honigmerken niet zou hebben laten varen, 
was hij in de gelegenheid geweest een onzer hedendaagsche 
plantenkassen te bezoeken. 
SPRENGEL heeft waargenomen dat bij sommige planten 
(o. a. bij Valeriana dioica) de mannelijke bloemen meer in 
’t oog springen dan de vrouwelijke, en dit feit heeft hij met 
de bevruchting door insecten in verband gebracht : daar de 
mannelijke bloemen meer in ’t oog springen worden zij vóor 
de vrouwelijke bezocht, en aldus is de bevruchting beter ver- 
zekerd. Ook dit gedeelte der bloementheorie werd door de 
nieuweren aangenomen, en op een aantal gevallen toege- 
past. Bij sommige windbloemen nu wordt hetzelfde verschijn- 
sel geconstateerd : bij Rwmez acetosella hebben wij waarge- 
nomen, dat op sommige groeiplaatsen (o. a. op akkerland 
tusschen St-Denijs-Westrem en Deurel, zomer 1892) de 
mannelijke bloemen rood, de vrouwelijke groenachtig en 
veel minder in ’t oog springend zijn. Dit verschil wordt vooral 
duidelijk wanneer men een zeker aantal bloeiende takjes van 
ieder geslacht bij elkander brengt ; dan kan men, zelfs op 
een aanzienlijken afstand, het mannelijke ruikertje van het 
vrouwelijke onderscheiden. Hetzelfde is in meerdere of min- 
dere mate het geval met Corylus, Alnus, Myrica gale, en 
andere windbloemigen met eenslachtige bloemen (1). In al 
deze gevallen kan er geen spraak zijn van aanpassing aan 
insectenbezoek ! (2) 
(1) Bij Larie europa heeft het tegenovergestelde plaats : @ bloemen 
fraai rose, „’ bloemen dof-geelachtig. 
(2) Zie Geppes and TromsoN, The evolution of sew. London, Walter 
Scott. — Loc. cit. blz. 22 : « brillianey of colour, exuberance of hair and 
feathers, activity of scentglands, and even the development of-weapons, are 
