(ARO ae [107] 
geest der moderne wetenschap, dan moeten wij eerst en 
vooral vragen in welke maat die individueele verschillen erfe- 
lijk zijn, in welke maat en op welke wijs die verschillen door 
uitwendige levensomstandigheden te voorschijn zijn geroe- 
pen,‚en slechts na het antwoord op die vragente hebben gevon- 
den kunnen wij met vrucht onderzoeken of hier al dan niet 
aanpassingen voorkomen. Het is waar, de oplossing van der- 
gelijke vraagstukken is soms zeer moeilijk, maar het is van 
die oplossing dat wij den vooruitgang der wetenschap moeten 
verwachten. 
Wij zouden wellicht beschuldigd worden onze lezers te 
vervelen, indien wij hier nog meer voorbeelden aanhaal- 
den. Wij gelooven afdoend te hebben aangetoond dat een 
overdadig gebruik van het begrip « aanpassing » ons ver- 
hindert de wetenschappelijke vragen te stellen zooals zij 
dienen gesteld. Door andere schrijvers (1) werd reeds meer- 
malen op dit gevaar gewezen, maar nergens misschien doet 
het zich zoozeer gevoelen als in de bloemenbiologie. 
Thans willen wij overgaan tot de bespreking der wet van 
Knight-Darwin. Het komt ons voor dat de wet van Knight- 
Darwin door de meeste hloemenbiologen te algemeen opgevat 
en niet zeer gelukkig toegepast wordt. De verschillende 
formules, door DARwIN gebruikt, zooals « Nature abhors per- 
petual self-fertilisation » en « geen georganiseerd wezen kan 
zich zelf gedurende een onbepaald aantal generaties voort- 
planten », worden steeds herhaald, en als de uitdrukking 
eener algemeene natuurwet beschouwd, maar men heeft 
daarbij niet genoeg rekenschap gehouden met de voorbehou- 
dingen, die Darwin zelf daaromtrent heeft gemaakt. In zijn 
(1) Zie b. v. SCHIMPER, Die Wechselbeziehungen zwischen Pflanzen und 
Ameisen im tropischen Amerika (in Botanische Muttheil. aus den Tropen, 
Heft 1), Blz. 19-20, — Jena, Gust. Fischer, 1888. 
