Lios] — 260 — 
werk over « de gevolgen van zelf- en kruisbevruchting in 
het plantenrijk (1) schrijft Darwin o. a. het volgende ie 
«In 1862 I summed up my observations on Orchids by saying 
that nature « abhors perpetual self-fertilisation ». If the - 
word perpetual had been omitted, the aphorism would have 
been false. As it stands I believe that it is true, though 
perhaps rather too strongly expressed ; and I should have 
added the self-evident proposition that the propagation of the 
species, whether by self-fertilisation or by eross-fertilisation, 
or asexually by buds, stolons, etc. is of paramount impor- 
tance Hermann Müller has done excellent service by insisting 
repeatedly on this latter point ». Deze plaats uit DARwIN'’s 
werk hebben wij tot nog toe nergens aangehaald gevonden. 
Het is waar, men heeft meermalen gewezen op het feit 
dat bij zeer veel planten zelfbevruchting de regel is of zelfs 
uitsluitend plaats grijpt, zonder eenige merkbare verzwak- 
king van het ras na zich te slepen. TREVIRANUS, voN Mou, 
AxrELL, WARMING, ScHuLz (loc. cit), Burek (loe. eit.) en 
anderen hebben aangetoond, dat dit niet alleen in de Noorde- 
lijke streken, maar ook met vele Centraal-Europeesche en 
zelfs met tropische soorten het geval is, en DARWIN zelf heeft 
reeds op talrijke feiten van gelijken aard gewezen. Daaruit 
volgt dat het niet mogelijk is de wet van KNriGHT-DARWIN tot 
grondslag voor de verklaring der bloemenconstructies te 
nemen. En nochtans is de vooropgevatte meening zoo sterk (2), 
(1) The effects of cross and self fertilisation in the vegetable Kingdom. 
London, 1876. — Blz. 8. 
(2) BurcK (loc. eit. Botanisch Jaarboek, 1891) heeft tegen deze voorop- 
gevatte meening en tegen het bestaan der wet van Knight-Darwin zeer 
gegronde bedenkingen in ’'t midden gebracht. Zijne verhandeling verdient 
daarom, en ook wegens de hoogst interessante feiten, die hij heeft bekend 
gemaakt, een eereplaats onder de nieuwere geschriften over bloemen- 
biologie. 
