nt OP — [iu] 
Wij weten thans dat ieder levensverschijnsel het resultaat is van 
de werking van een groot aantal oorzaken of factoren, en een dus- 
genoemde natuurwet, die van een zeer samengestelde zaak, b. v. 
van een levensverschijnsel, een zeer eenvoudige voorstelling geeft, 
zooals b. v. door de wet van Knight-Darwin gedaan wordt, kan 
daarom niets anders zijn dan een voorloopige hypothese ; een derge- 
lijke hypothese kan alleen diensten bewijzen, zoolang de weten- 
schap niet in staat is om het samengestelde vraagstuk in zijne enkel- 
voudige elementen te verdeelen (1), d. w. z. om iederen factor op 
zich zelf te bestudeeren en om de wetten te ontdekken die zijne 
werking beheerschen. En wanneer men dit uit het oog verliest, 
wanneer men dergelijke voorloopige wetten wil beschouwen als de 
definitieve uitdrukking der waarheid, begaat men een fout van 
gelijken aard als op't eind der vorige eeuw begaan werd, toen men 
onder den invloed van het idealistisch natuurbegrip, met dusge- 
noemde inzichten der Natuur tevreden was. 
Vele bloemenbiologen meenen dat DARWIN, en de andere 
plantenkundigen die zijn onderzoekingen hebben voortgezet, 
bewezen hebben dat geene plant zich zelf gedwrende eene lange 
reeks van generatiën kan voortplanten, of althans dat de 
gevolgen der kruising beter zijn dan de gevolgen der zelfbe- 
vruchting. Wanneer men echter de werken van DARWIN en 
van andere proefnemers aandachtig leest, en over de daarin 
beschreven feiten nadenkt, en rekenschap houdt met de tal- 
rijke opmerkingen, die DARWIN zelf omtrent de resultaten 
zijner onderzoekingen neergeschreven heeft, — dan wordt 
men tot de meening gebracht, dat de verkregen uitkomsten 
geenszins kunnen samengevat worden in eene der beide 
hoogervermelde stellingen. 
Wanneer men de gevolgen der zelfbevruchting en der 
(1) Drscarrrs, Règles pour la direction de Vesprit. Il faut « réduire 
chaque question à ses simples éléments et la subdiviser en autant de par- 
ties possibles au moyen de l'énumération ». Loc. cit. règle treizième. — 
Cit. naar ParirLonN, Histoire de la philosophie moderne. Tome premier, 
blz. 105. Paris, Hachette, 1876, 
