[124 — 216 — 
Draba verna honig afscheiden, een witte bloemkroon voort- _ 
brengen en haar stuifmeel aan allerlei oorzaken van vernie- 
ling blootstellen om zeer geringe voordeelen, die slechts in 
zeer zeldzame gevallen verkregen worden, te genieten ? 
Andere verklaringen liggen hier voor de hand : men mag 
aannemen dat het voor de stuifmeelkorrels voordeelig is aan 
de vrije lucht en aan het licht blootgesteld te worden. Laten 
wij niet vergeten dat de stuifmeelkorrel een levend wezen is, 
dat ademt, dat den invloed ondergaat van prikkels, evenals 
een eencellig wier of een Protozoon ; en als de bloem niet 
opengaat blijft het stuifmeel opgesloten van binnen in eene 
kamer waar de zuurstof niet de gewone spanning heeft, en 
waar de prikkelende lichtstralen niet of bijna niet kunnen 
binnendringen. Men mag ook onderstellen dat de honigklieren 
bij de voorouders een nuttige rol speelden, en, evenals zoo- 
vele andere nutteloos geworden organen, bijde nakomelingen 
zijn behouden ; — dat het opengaan der bloemen eveneens 
een overgeërfde, maar nutteloos geworden levensverrichting 
is (1), enz. 
Op een gelijke wijze kunnen vele andere bijzonderheden 
in den bouw der bloemen als volkomen nutteloos aanzien 
worden. Men kan ze beschouwen als overgeërfde eigen- 
schappen, ofwel, in vele gevallen, als het gevolg van corre- 
latie-verschijnselen : als een plant, onder den invloed der 
natuurkeus, in een van hare organen gewijzigd wordt, kan : 
die wijziging immers in andere deelen van het organisme en 
ook in de constitutioneele eigenschappen der plant correla- 
tieve veranderingen opwekken. 
Als een bloem b.v. van groote kroonbladen voorzien is en veel 
honig afscheidt, is dit a priori geen bewijs dat die eigenschappen 
(1) Evenals de bewegingen der staminodiën in de vrouwelijke bloemen 
al ri a 
van sommige Geranium-soorten. — Zie Mac Leod, Pyreneeënbloemen, 
Botan. Jaarb., III, blz. 404. 
