(126) — 278 — 
lie, enz.) waargenomen : de proterandrie b.v. komt in meer- 
dere of mindere mate bij de meeste Umbelliferen voor (1). 
Deze eigenschap kan in dit geval moeilijk beschouwd worden 
als een adaptatie die iedere Umbelliferensoort afzonderlijk, 
als het ware op eigene hand, zou verkregen hebben. Er 
bestaat daarentegen geen reden om de proterandrie niet op 
denzelfden rang te plaatsen als een aantal andere kenmerken 
(b. v. den bouw van den stengel, van de bladen, van de 
inflorescentie, enz.), die eveneens bij de meeste of bij alle 
Umbelliferen aangetroffen worden. Tusschen al die kenmer- 
ken bestaat een onbetwistbare correlatie : men mag onder- 
stellen dat zij geërfd zijn van een gemeenschappelijken 
stamouder, of dat zij onder den invloed van dezelfde oorzaak 
tot stand zijn gekomen, ofwel dat een van die kenmerken 
het ontstaan van de overige heeft veroorzaakt (2). Door 
(1) Wij laten hier eenige andere voorbeelden volgen : Bijna al de 
Cyperaceeën zijn proterogynisch. — Al de Amentaceeën zijn windbloemig, 
uitgenomen het geslacht Salix, dat een duidelijke neiging tot entomophilie 
vertoont. — Sommige familiën, zooals b.v. de Labiaten, bevatten een 
aantal soorten met eenslachtige bloemen, terwijl dit met andere familiën 
(b. v. de Papilionaceeën) schier nooit het geval is. — Al de soorten van 
het geslacht Hypericum zijn van honig verstoken. — Enz. 
(2) Volgens Bukek (Botan. Jaarb., III, blz. 66-68) mag de proterandrie niet 
als een bijzondere adaptatie beschouwd worden: « Er ligt immers niets 
vreemds in het verschijnsel dat het eerst aangelegd orgaan (nl. het androe- 
eium) ook het eerst volwassen is. Proterogynie alleen kan als iets bijzon- 
ders worden opgevat, maar proterogynische bloemen zijn betrekkelijk 
zeldzaam ». Daarenboven zou de dichogamie in vele gevallen geen aan- 
leiding geven tot kruising tusschen verschillende exemplaren, maar tus- 
schen bloemen van een en hetzelfde exemplaar, en wij weten dat een der- 
gelijke kruising niet dezelfde voordeelen oplevert als kruising tusschen 
verschillende exemplaren. (Zie hooger, blz 188 en 201). 
De verklaring die BurcK van de proterandrie geeft is zeer eenvoudig, 
maar zij geeft ons geen uitlegging van het feit dat de proterandriein _ 
sommige familien algemeen waargenomen wordt,en in andere plantenfa- 
milien daarentegen zeer weinig of niet. Daarenboven is de proterogynie 
niet zoo zeldzaam als door BurcK aängenomen wordt, vooral onder de 
windbloemigen (Cyperaceeën, enz.). 
