— 219 — [127] 
DaARwiN en door H. MürLer werd gewezen op het feit, dat 
het bestuivingsmechanisme bij nauwverwante soorten vaak 
zeer verschillend is, waaruit volgt dat ieder soort in het bij- 
zonder dient bestudeerd te worden. Het schijnt alsof die 
opmerking vele bloemenbiologen tot de meening had gebracht 
dat er tusschen de verschillende soorten van eene systema- 
tische groep geene betrekkingen bestaan wat de bestuivings- 
wijze betreft, en door die verkeerde meening wordt de 
aandacht van een aantal interessante analogiën afgewend. 
ad 
x x 
Hiermede hebben wij nog niet alle elementen van dit inge- 
wikkeld vraagstuk tot hun recht laten komen : het is immers 
zeer waarschijnlijk, zooniet onbetwistbaar, dat de kruisbe- 
vruchting een gewichtigen invloed heeft op de variabiliteit. 
En in sommige gevallen zal het voor de plant een groot voor- 
deel zijn te kunnen varieëren (1), terwijl dit in andere geval- 
len veel minder belangrijk zal wezen. Het voordeel, door de 
veranderlijkheid in den strijd voor het bestaan opgeleverd, zal 
dus ook eene variabele grootheid zijn, waarvan de variaties 
geheel onafhankelijk zullen blijven van de variaties, welke 
de aangroeiing der sterkte van gestel en de aangroeiing der 
vruchtbaarheid ondergaan. Het zal daarom kunnen voordeelig 
zijn dat aanpassingen tot kruising, al zijn zij ook met groote 
kosten verbonden, tot stand komen en behouden blijven, zelfs 
wanneer de kruising geen noemenswaardige aangroeiing der 
levenskracht en der vruchtbaarheid veroorzaakt : dit zal 
voordeelig zijn, indien door de kruising veranderlijkheid 
opgewekt wordt, en indien dit een voordeel is voor het 
behoud van het ras. 
…_ (1) Zie daarover het reeds geciteerde opstel van BurcK (Bot, Jaarb. III, 
1891). 
