— 283 — 31] 
tot dat de eerste helmknop opengaat. De Lemna-plantjes zouden 
door bewegingen van het water met elkander in aanraking gebracht 
worden, en aldus zou kruisbestuiving plaats grijpen. De tegenwoor- 
digheid van stekeltjes aan de oppervlakte der stuifmeelkorrels zou 
met de bevruchting in verband staan, en, ofwel door L. minor aan- 
geworven zijn, ofwel van hooger georganiseerde voorouders (Ara- 
ceeën) overgeërfd zijn. 
Uit dit kort overzicht blijkt dat men het over de bestuiving van 
Lemna niet eens is; de bevruchtingswijze (in ’t bijzonder de volg- 
orde waarin de 7 en © deelen zich ontwikkelen) is wellicht niet 
overal en altijd dezelfde. 
De Lemna's bloeien betrekkelijk zelden, vooral in de gematigde 
luchtstreken. In Duitschland (1) bloeit L. arrhiza nooit. In Frank- 
rijk (2) werd L. polyrrhiza (althans voor 1845) nooit bloeiend aan- 
getroffen. De vegetatieve vermeerdering is daarentegen zeer actief : 
uit de (gewoonlijk drijvende, bij L. triswlea ondergedompelde) sprui- 
ten, waaraan geen tegenstelling tusschen stengel en blad is waar te 
nemen, ontstaan zijspruiten, die na korteren of langeren tijd van de 
moederspruit loslaten, en nieuwe individuen vormen. In den herfst 
ontstaan winterspruiten, die gewoonlijk in jongen toestand van de 
stervende moederplant loskomen, op beschutte plaatsen den winter 
overbrengen, en in ’t volgend voorjaar met verbazende snelheid 
nieuwe zijspruiten vormen. 
Fam. II. POTAMOGETONACEEËN. 
6. Potamogeton natans L. — 7. P. polygonifo= 
lius Pourr. — 8. P. alpinus Balb. — 9. P. gramineus L. 
— 10. P. plantagineus Ducr. — 11. P, lucens L. — 
12. P, praelongus Wulf. — 13. P, crispus L. — 
14. P, perfoliatus L. — 15. P, densus L. — lô. P, com- 
pressus L. — 17. P. acutifolius Link. — 18. P. obtu- 
sifolius M. et K. — 19. P, pusillus L. — 20. P, mucro- 
(1) ENGLER, Lemnaceen, in ENGLER & PRANTL, Natürl, Pflanzenfamilien. 
(2) Cosson et GERMAIN, Flore envir. Par:s, 1845, 
