[134] ee DAR 
Volgen KERNER VON MARILAUN (Pflanzenleben, II, blz. 740-741) wor- 
den zelden vruchten met kiembare zaden voortgebracht. De vegeta- 
tieve vermeerdering is daarentegen actief: gedurende den zomer 
ontstaan uit de oksels der bladen (welke op den korten drijvenden 
stengel ingeplant zijn) vrij lange uitloopers, die op dikke draden gelij- 
ken, en op een geringe diepte onder de oppervlakte van het water 
in horizontale richting voortgroeien. Aan 'tuiteinde van iederen uit- 
looper ontstaat een knop, waaruit zich na korten tijd eén nieuw 
plantje met drijvende bladen en gebundelde wortels ontwikkelt. Dit 
nieuw plantje wordt nu op zijne beurt het uitgangspunt van nieuwe 
uitloopers, enz. Op die wijze kan een enkele plant het aanzijn geven 
aan 10, 20 en meer jongen, welke door de uitloopers met elkander 
en met de moederplant verbonden blijven. Na den bloeitijd, tegen 
het einde van den zomer, komen opnieuw uitloopers met eind- 
knoppen voor den dag : deze uitloopers zijn korter dan de voorgaande 
en meer naar onderen gericht. De knoppen die zij dragen zijn zeer 
vast, omgeven door dicht aaneengesloten schubben; zij worden 
omstreeks 1 cent. lang. Als zij volkomen ontwikkeld zijn komen 
zij los ; zij zinken op den bodem van het water en brengen aldaar 
den winter in de slib door, terwijl de plant zelve te gronde gaat. In 
het voorjaar stijgen de knoppen naar de oppervlakte van het water 
en ontwikkelen zij zich tot nieuwe planten. (Zie DeLPiNo, Ulteriori 
osservazioni sulla dichogamia ete. — Atti Soc. Ital. Se, Naturali in 
Milano, Vol. XI en XII, 1868-1875.) 
25. Stratiotes aloïdes. Bloem met blootliggenden honig. 
(Fleur à nectar librement expose) 
De 3 binnenste bloemdekbladen vrij groot, wit. De o' bloemen met 
ongeveer 12 vruchtbare meeldraden, en met 15-30 heldergele klier. 
achtige draden, die als honigklieren dienst doen, en tusschen de meel- 
draden en de kroonbladen staan. De ® bloemen met een bijna zittend 
yruchtweginsel, met een korten stijl en 6 tweelobbige stempels. De 
honigklieren hebben denzelfden bouw als in de o” bloemen. De vrucht 
wordt onder het water rijp ; de zaden zijn weinig talrijk. 
Tegen het begin van den wrinter zinken de planten op den bodem 
van het water; zij overwinteren aldaar en komen eerst in het vol- 
gend voorjaar aan de oppervlakte. 
Geen bezoekers gezien. In uitgestrekte streken komen slechts 
planten van één geslacht voor, ten gevolge waarvan de plant alleen 
op vegetatieve wijze vermeerclerd wordt. 
