ti ER [135) 
Elodea canadensis is (in Amerika) 3-huizig : „ en @ planten 
vaak samen aangetroffen, de © planten steeds op andere groeiplaatsen. 
De @ bloem gaat open aan de oppervlakte van het water; de &” 
bloemen komen los, en drijven aan de oppervlakte rond, totdat zij 
bij toeval met den stempel eener @ bloem in aanraking gebracht 
worden. In Europa tot nog toe uitsluitend @ planten. 
Vegetatieve vermeerdering zeer actief : door het afsterven van het 
onderst gedeelte van den hoofdstengel komen de bebladerde zijtak- 
ken van de moederplant en van elkander los en iedere tak kan zich 
tot eene nieuwe plant ontwikkelen. In 1836 (?) uit Noord-Amerika 
naar Europa overgebracht. 
FAM. IV. ALISMACEEËN. 
26. Sagittaria sagittifolia L. (Witte bloem, eenhuizig, 
— met blootliggenden honig? — Fleur blanche, monoïgue 
— à nectar librment exposé ?) 
Bloemen gewoonlijk in kransen, de ‚” bloemen van boven, de Q 
van onderen aan iederen tros. De en @ bloemen hebben een 6-bladig 
bloemdek : de 3 buitenste bladen zijn klein en groen, de 3 binnenste 
grooter en wit. Ieder @ bloem is voorzien van talrijke stampers, die 
samen een rondachtig hoofdje vormen. Er is, volgens HILDEBRANDT, 
(Geslechter- Vertheilung 1867, blz. 9) geen spoor van verkrompen 
meeldraden te vinden. Wij meenen dat er bij de door ons onder- 
zochte exemplaren (te Melle, 1885) staminodiën in de @ bloemen 
voorkwamen ; wij hebben echter verzuimd dit onmiddellijk aan te 
teekenen, zoodat wij daaromtrent geen volkomen zekerheid hebben. 
In de &” bloemen zijn de meeldraden talrijk. Volgens BUCHENAU 
(Alismaceae, in Engler-Prantl, Pflanzenfamilien, II, blz. 229) zouden 
alle Alismaceeën, dus ook Sagittarta, honigdruppels afscheiden. 
Te Melle hebben wij (Juli 1893) & bloemen aangetroffen. Zie verder 
ALSINEEËN. 
De bevruchting is alleen door insecten mogelijk. In ons gebied 
draagt de plant overvloedig rijp zaad. 
Vegetatieve vermeerdering (KERNER VON MARILAUN, Pflanzen- 
leben, II, blz. 724): uit den knoopigen stengel, die in de slib ver- 
borgen is, ontspringen in den herfst okselstandige uitloopers, die 
