eind 43] 
1869, bl. 115) worden een aantal Carex-soorten als proterogynisch 
vermeld. 
Bij vele Carex-soorten speelt de vegetatieve vermeerdering (door 
kortere of langere uitloopers) een gewichtige rol. 
68. Cyperus flavescens L. Windbloemen. O. 
69. C. fuscus L. Windbloemen O. 
Bloemen &$. Bevruchting niet onderzocht. 
70. Rhynchospora alba Vahl. Windbloemen 2. 
71. R. fusca R. en S. Windbloemen 2. 
Bloemen ®. Bevruchting niet onderzocht. R. alba heeft een korten, 
R. fusca een kruipenden worstelstok. 
72. Cladium Mariscus R. Br. Windbloemen. 
Bloemen &. Bevruchting niet onderzocht. Wortelstok met krui- 
pende uitloopers. 
78. Seirpus fluitans L. — 74. S caespitosus L. — 
75. S. lacustris L. —76. S. maritimus L. — 77. S. syl- 
vaticus L. — 78. S. pauciflorus Lightf. Alle U, — 
79.8. setaceus. L. ©. — 80. S, triqueter L. — 2. 
Windbloemen. 
Bloemen tweeslachtig. Bij $, lacustris en S. maritimus zijn de 
bloemen volkomen proterogynisch : de stempel is reeds verwelkt, 
als de helmknoppen nog tusschen de kafjes verborgen zijn. 
Zelfbevruchting is dus volkomen uitgesloten. Over de bevruchting 
van andere soorten is ons niets bekend. hbk zijn zij alle 
proterogynisch. 
Bij $. arenarius en S. supinus heeft JACKSON (Journ. Linn. Soc. 
London, botany, XIX, 1882, blz. 288-289) onderaardsche niet open- 
gaande (cleistogame) bloemen aangetroffen. Misschien zal een ver- 
schijnsel van gelijken aard bij sommige onzer inheemsche soorten 
aangetroffen worden. 
De meeste soorten kunnen zich vegetatief vermeerderen. (Bij 
maritimus, lacustris en sylvaticus een kruipende wortelstok; bij 
pauciflorus kruipende uitloopers ; bij fluitans wortelende stengels). 
Bij S. setaceus alleen berust de instandhouding der soort uitsluitend 
op het voortbrengen van zaad. 
