EE 153] 
schijnender dan de andere. Zij gaan een weinig open en kunnen met 
vreemd stuifmeel (vooral met stuifmeel uit mannelijke bloemen) 
bevrucht worden. (Deze waarnemingen werden gedaan in Italië, door 
DELPINO ; geciteerd naar HiLDEBRANDT, loe. eit. blz. 760.) 
Volgens HrILDEBRANDT stemt ZZ. murinum in hoofdzaak met 
H. distichum overeen: de twee middelste rijen aartjes worden 
zelfbevrucht, de vier zijdelingsche zijn zuiver mannelijk en gaan 
open Deze laatste omstandigheid doet het vermoeden ontstaan dat 
ook bij deze soort enkele tweeslachtige bloemen opengaan en voor- 
namelijk uit de talrijke mannelijke bloemen stuifmeel ontvangen. 
162. Agropyrum pungens R. en S. Niet onderzocht. 
163. A. repens P. Beauv. — Niet onderzocht. 
N.B. Op de aren van de gewone Rogge (Secale cereale) en wel- 
licht ook van andere Gramineeën, treft men soms vliegen aan, die 
het stuifmeel vreten dat op de kafjes gevallen, is Het is niet onmo- 
gelijk dat deze diertjes bij toeval stuifmeelkorrels brengen op de 
stempels, die tusschen de kafjes uitkijken. — Wij hebben op 9. 6. 86, 
te Melle, Spilogaster duplicata Meig. „”” en Q, in zeer groot aantal, 
stuifmeelvretend aangetroffen. 
FAM. XII. JUNCACEEËN. 
Al de inheemsche soorten dezer familie zijn windbloemig. (Toutes 
les espèces indigènes de cette famille sont anémophiles). 
164. Juncus glaucus Ehrh. 2. Niet onderzocht. 
165. J. filiformis L. 2. 
Volgens AxELL (Om Anordningarna enz., 1869, blz. 38) is deze 
soort proterogynisch. Gedurende het eerste tijdperk gaan de bloem- 
dekbladen slechts aan hun top open ; de stempels alleen kijken 
buiten de bloem uit, en de helmknoppen zijn nog gesloten en tusschen 
de bloemdekbladen verborgen. Gedurende het tweede tijdperk gaat 
het bloemdek gansch open; de meeldraden spreiden zich uit en 
ontlasten hun stuifmeel. 
166. Juncus effusus L. 2 
Zwak proterogynisch (Kirchner, Neue Beobacht., 1886, blz. 10). 
167. Juncus conglomeratus L. 4. — Niet onderzocht. 
