me ID [150] 
(Zie ook H. Mürrer, fert. of flowers, blz. 549; — KIRCHNER, neue 
Beobacht., 1886, blz. 8 en Flora, blz. 69 ; — Lupwia. deut. botan. 
Monatsschrift, 1883). 
188. Polygonatum multiflorum All. — Bijenbloem, 
witachtig met groenen zoom. — (Fleur 
melttophile, Vlanchâtre à limhe vert). 
Het bloemdek heeft de gedaante van een 
witachtige buis, 18 à 17 mill. lang, van 
onderen buikig verbreed, aan den ingang 
eveneens verbreed en iets trechtervormig. 
De 6 bloemdekslippen zijn groenachtig, bij 
de volkomen ontloken bloem nagenoeg hori- 
zontaal uitgespreid, met omgebogen toppen. 
E, Op den bodem der krounbuis bevindt zich 
Fia. 8. — Polygo- Aad Î 
natum multiflorum. (Soms zeer weinig) honig. De zes meel- 
reren draden staan tegenover de kroonslippen. 
deelte van het fila- Zij zijn over het grootste gedeelte hunner 
ment van een der ì 
_meeldraden— Leng- lengte met den wand der kroonbuis ver- 
B dae ad groeid : slechts aan hun uiteinde zijn zij 
en). (over een veel kleiner gedeelte hunner 
lengte) vrij. Zij zijn wollig behaard, over nagenoeg de helft 
hunner lengte. De helmknoppen gaan aan de binnenzijde open; 
het opengaan begint aan den top en schrijdt allengs naar de 
basis voort. De bloem is homogaam. 
De stijl is soms korter dan de meeldraden : de stempel be- 
vindt zich alsdan tijdens den bloei nagenoeg op gelijke hoogte 
als de basis van het vrij gedeelte der meeldraden (fig. 8). 
__Door insecten die den honig op den bodem der kroonbuis 
trachten te bereiken zal zelfbevruchting in dit geval even 
gemakkelijk als kruisbevruchting bewerkstelligd worden, 
daar zij de helmknoppen voor den stempel aanraken (1). In 
' À (j Volgens Mürrer (Alpenblumen, blz. 53) zou de stempel, bij Polygo- 
natum officinale (Convallaria Polygonatum), aan den ingang der kroon- 
