[1c2] — 34 — 
(volgens ScHuLz) steeds door vruchtbaarheid gevolgd te zijn. De 
bloem is van honigklieren (septaalklieren) voorzien ; honig komt 
echter zeer zelden voor. Wij hebben een enkele maal, bij zeer warm, 
zonnig weder, in een tweetal bloempjes een aanzienlijke hoeveelheid 
(blootliggenden) honig rondom den voet van het vruchtbeginsel aan- 
getroffen (te Melle-bij-Gent, Mei 1893). 
Bezoekers: Wij hebben nooit bezoekers gezien, of- 
schoon wij de plant meermalen in gunstige omstandigheden 
hebben gadegeslagen. 
190. Paris quadrifolia L. 2. Groene bedrogbloem (I, 
met stuifmeel gedurende het tweede gedeelte van den bloei- 
tijd. — Zie Müruer (Fertilis. of flowers, blz. 557) en KircH- 
NER (neue Beob., 1886, blz. 9 en Flora, blz. 72). 
Stempels geslachtsrijp als de bloem ontluikt ; de helmknoppen 
gaan verscheidene dagen later open, maar de stempels blijven frisch 
tot het einde van den bloei. De stuifmeelkorrels zijn niet kleverig, en 
vliegen in een wolkje uit de helmknoppen bij de geringste aanraking. 
Er is geen honig. Het vruchtbeginsel is glanzig (volgens Kirchner 
gewoonlijk dof) en evenals de 4 stempels donkerpurper. Door deze 
kleur en door hare (onaangename) lucht lokt de bloem Scatophaga 
merdaria en andere aasvliegen aan : gedurende het eerste tijdperk 
van den bloei vinden de insecten niets dat hun tot voedsel kan 
verstrekken. Gedurende het tweede tijdperk kunnen zij stuifmeel 
vreten. — Door de proterogynie wordt kruisbevruchting door insec- 
ten bevorderd. — Somwijlen zijn de meeldraden bladachtig en 
onvruchtbaar : alsdan is de bloem vrouwelijk (KiRCHNER). 
Fam. XIV. AMARYLLIDACEEËN. 
191, Narcissus Pseudo-Narcissus L. 2. — Gele 
Bijenbloem. —- Fleur melittophile jaune. 
Bevruchting niet onderzocht. 
191“. Galanthus nivalis L. 4. — Witte Bijenbloem. — 
‘Fleur melittophile blanche. Zie H. Mürrer, Fert. of 
flowers, blz. 559. 
(1) Wij vertalen aldus het woord Tauschblume. 
