lies] | — 320 — 
het beursje gesloten, maar bij de geringste aanraking wordt 
. het geopend: er ontstaat daarbij een dwarse spleet (1), die 
juist gelegen is voor het kielvormig vliesje (fig. 9, vl) dat zich 
tusschen de twee stuifmeelzakjes bevindt. De wand van het 
voorste gedeelte van het zakje wordt aldus tot een soort van 
onderlip, die kan naar beneden gedrukt worden, waardoor 
de 2 kleverige lichaampjes ontbloot worden (fig. 12). Zoodra 
de drukking ophoudt neemt de genoemde onderlip door haar 
eigen veerkracht, opnieuw haren oorspronkelijken stand in : 
aldus wordt het zakje opnieuw gesloten, en de hechtkliertjes 
worden opnieuw verborgen. - 
Fic. 14, Fie. 15. 
Fia. 14. — Orchis mascula. — Stuifmeellichaampjes door draden verbonden, 
kunstmatig van elkander verwijderd. — (Naar DaRwIN.) 
Fio. 15. — a, stuifmeelklompje van O. mascula, aan de punt van een potlood 
gehecht. — 5, Id, id. na de beweging. — (Naar DARwIN.) 
Laten wij thans onderzoeken op welke wijze dit ingewik- 
keld mechanisme in werking wordt gebracht. Een insect 
plaatst zich op de onderlip, die als landingsplaats dienst doet ; 
het tracht met zijn kop in de spoor te dringen, en zoodoende 
zal het schier onvermijdelijk tegen het beursje stuiten, en de 
onderlip van het beursje naar beneden drukken. Indien het 
nu een van de aldus ontbloote hechtkliertjes aanraakt, zal dit 
kliertje, door middel van de kleverige stof, aan zijn kop 
‚gelijmd worden. Wanneer het insect nu tracht weer vrij te 
(1) Misschien ontstaat deze spleet soms van zelf. 
