— 321 — [169] 
worden zal het niet alleen het hechtkliertje, maar ook het 
daarmede verbonden staartje en het geheele stuifmeelklompje 
met zich medevoeren. Daar de stuifmeelzakjes open zijn is 
de krachtinspanning, die daartoe gevorderd wordt, betrekke- 
lijk gering. Soms neemt het inseet de beide stuifmeelklompjes 
te gelijk met zich mede. 
Dit alles kan men gemakkelijk nabootsen door middel van 
een pootlood dat men in de bloem voert. 
Het insect verlaat nu de bloem met een stuifmeelklompje 
(als een horen) op zijn kop, en het bezoekt daärna een tweede 
bloem. Op welke wijze zal nu het stuifmeelklompje uit de 
eerste bloem op den stempel der tweede bloem gebracht 
worden ? De stempel (st) bevindt zich aan de voorzijde van de 
stempelzuil, onder den snavel, boven den ingang der spoor. 
Zijne oppervlakte is kleverig en glanzig. Het ligt nu voor de 
hand (zie fig. 10) dat het stuifmeelklompje op de kop van het 
insect (of aan den top van het pootlood, zie fig. 15, a) in de 
tweede bloem juist op dezelfde plaats als in de eerste bloem 
(namelijk in het stuifmeelzakje, en niet op den stempel) zou 
gebracht worden, terwijl het insect op dezelfde wijze als in 
de eerste bloem in de spoor tracht te dringen (1). Zoodra 
echter het stuifmeelklompje aan den kop van het insect (of 
aan het pootlood) bevestigd is buigt zich het schijfje van de 
hechtklier op zulke wijze, dat het stuifmeelklompje naar 
voren gebogen wordt en den stand aanneemt die in fig. 15, 5 
__ aangegeven wordt. Voert men nu de punt van het pootlood in 
de spoor, dan komt het stuifmeelklompje op de stempelopper- 
_ vlakte terecht. (De beweging van het stuifmeelklompje duurt 
__gewoonlijk 30 seconden). De stempel nu is kleverig : daardoor 
wordt het stuifmeel gelijmd, en door de bewegingen van het 
_ insect of van het potlood worden eenige der elastische draden, 
(1) Of terwijl men de punt van het potlood in de spoor voert. 
