— 325 — [173] 
zich vooreerst op het voorste gedeelte der lip en drukt dit gedeelte 
naar beneden. De ingang wordt daardoor verwijd, en het insect kan 
dieper in de bloem dringen zonder het hechtkliertje aan te raken ; 
intusschen heeft de eindlob der onderlip door haar eigene veerkracht 
opnieuw haren oorspronkelijken stand aangenomen, en het insect 
wordt daardoor gedwongen de hechtklier aan te raken wanneer het 
de bloem verlaat. De stuifmeelklompjes worden op dezelfde wijze als 
bij Orchis, aan den rug of aan den kop van het insect gehecht. De 
beweging der stuifmeelklompjes die wij bij Orchis hebben leeren 
kennen (zie fig. 15) heeft hier niet plaats. Als het insect, met stuif- 
meel op zijn kop (of op zijn rug) een nieuwe bloem bezoekt, zal de 
kleverige stempel, voor alle andere deelen der bloem, met het stuif- 
meel in aanraking komen. 
201. Epipactis latifolia All. — Wespenbloem? — 
(Fleur adaptée auw vespides %) 
Deze soort stemt in hoofdzaak met de vorige overeen, maar de 
hechtklier springt verder vooruit, en het bovenst gedeeite van den 
helmknop is minder naar voren gebogen. De eindlob van het lipje is 
kleiner en niet geleed, niet beweeglijk (zie DARWIN, blz. 102). 
Fie. 16, — Epipactis palustris. 
A : Bloem van ter zijde gezien, in de lengte doorgesneden, — Al de kroonbladen 
zijn weggesneden, uitgenomen de lip /. — gl, geleed eindstuk der lip, naar 
beneden gedrukt. — A, helmknop (de stuifmeelzakjes niet zichtbaar). — Á', een 
der 2 onvruchtbare helmknoppen. — #, beursje (hechtklier). — sé, stempel, — 
b, basis der afgesneden kroonbladen. 
‚B: Stempelzuil. Al de kroonbladen zijn afgesneden. Letters als A, 
(Naar Darwin). 
