Ds] =de 
lijk als de kroon afvalt, of als de bloem zich naar onderen neigt. 
Volgens Mürrer, DELPINO en anderen worden de bloemen in de 
schemering door Sphima Convolvuli bezocht. 
(Zie Mürrer, fertilis. blz. 424; — KiRCHNER, flora, blz. 548 ; — 
BüRGERSTEIN, Ber. deut. bot. Gesellsch., 1889, blz. 370 ; — Focke, 
Kosmos, 1884, I, blz. 291; — ScHWARzZ und WensaArG, Pringsh. 
Jahrb., XV.) 
Bezoekers: Korttongige Bijen : Halictus zonulus 
Smith, ©, 3.8. 86, Melle; id. «, 20. 8. 86, id, — Hemi- 
trope Dipteren: Eristalis arbustorum L., svrtd., 21. 9. 88, 
Gentbrugge. Syrphus decorus Meig. >”, 10, 9. 91, Poesel. — 
Allotrope Dipteren : Z'mpis livida L.,zgd. algemeen, 16.7.87, 
Gentbrugge. 
206. Cuscuta Epithymum L. — Witachtige bloemen 
met volkomen verborgen honig. — (Fleurs blanchâtres dà 
nectar complètement cache). 
Terwijl de soorten van het geslacht Convolvulus polycarpisch zijn 
en groote bloemen dragen, zijn de Cuscuta-soorten monocarpisch en 
hare bloemen zijn zeer klein. 
Bij C. Epithymum wordt honig door het onderst, groenachtig 
gedeelte van het vruchtbeginsel afgescheiden; 5 bladachtige aan- 
hangsels der bloemkroon zijn boven het vruchtbeginsel samen- 
gebogen, en beschutten den honig. De helmknoppen gaan aan de 
binnenzijde open (bij Convolvulus heeft het omgekeerde plaats). De 
stempels staan lager dan de helmknoppen; stuifmeel kan dus uit de 
helmknoppen op de stempels vallen. waardoor spontane zelf bestui- 
ving verzekerd is. Homogaam, door insecten weinig bezocht (H. 
MürLeRr, Weitere Beob., III, n° 502). — In ons gebied zeer zeld- 
zaam. 
207. Cuscuta major D. C. Bleekrose bloem met half 
verborgen honig? — (Fleur d'un rose pâle à nectar par- 
tiellement cache ©) 
‚ Volgens KircHNER (Flora, blz. 550) stemt deze soort met de vorige 
overeen. De bloemen zijn iets grooter, roodachtig ; de aanhangsels 
der bloemkroon zijn niet samenneigend, maar nagenoeg rechtop- 
staande (Zie Cosson et Germain, Atlas flore Paris, 1882, pl. XIV). 
