[202] — 354 — 
Mürrer beschrijft 2 vormen : 1° een grootbloemige vorm, waarin 
de stijl buiten de bloem uitsteekt alvorens de helmknoppen geslachts- 
rijp zijn, en dien stand tot het einde behoudt : kruisbevr. de regel, 
zelfbevr. onmogelijk. — 2° Een kleinbloemige vorm, waarin de 
stempel zich vooreerst boven en achter de helmknoppen bevindt, en 
dus door de bezoekers niet aangeraakt wordt ; daarna wordt de stijl 
langer, en de stempel wordt naar voren en naar onderen gebracht 
op zulke wijze dat hij nu door insecten vóor de helmknoppen aange- 
raakt wordt (kruisbevr.), terwijl stuifmeel uit de helmknoppen op den 
stempel kan vallen bij uitblijvend insectenbezoek (spont. zelfbest.). 
(H. Mürrer, fert., blz. 447). 
ScHuLz (Beitr., IL, blz. 121) onderscheidt bij deze soort ongeveer 
7 vormen, door overgangen verbonden. De honigklier is meer of 
minder duidelijk, en de rijkdom aan. honig zeer verschillend. Het 
inseetenbezoek schijnt af te hangen van den rijkdom aan honig, en 
niet van de grootte der kroon. 
In fig. 28 hebben wij twee bloemen afgebeeld: in fig. 28, 4, bevindt 
zich de stempel boven en iets voor de helmknoppen der lange meel- 
draden ; — in fig. 28, 2 is de stijl omgebogen, de stempel bevindt 
zich onder de helmknoppen, en spontane zelfbestuiving is bij uitblij- 
vend insectenbezoek verzekerd. Deze vorm schijnt in ons gebied het 
meest verspreid te zijn. 
Deze soort wordt schier nooit bezocht. — Zie hors blz. 258. 
242. Melampyrum pratense L. — Gele bijenbloem. — 
(FL. melittophile jaune). 
De 4 helmknoppen zijn vereenigd tot een enkelen stuifmeelbehou= 
der, die opengemaakt wordt als een der spitse aanhangsels der lob- 
ben der helmknoppen aangeraakt wordt. Honigklier aan den voet — 
van het vruchtbeginsel, aan de onderzijde, in den vorm van een wit- Ì 
achtig lichaam met een honigafscheidende groef aan weerszijden. 
Kroonbuis 14-15 mill. diep, van binnen meteen ring van naar voren 
gerichte haren (honigdeksel). Van voren is de kroonbuis, over een _ 
lengte van 4à5 mill., wijd genoeg om den kop van een hommel bin- 
nen te laten; eene slurf van 10 à 11 mill. is dus lang genoeg om den 
honig te bereiken. De kroonbuis is over het grootste gedeelte van 
hare lengte tamelijk nauw en 3hoekig; aan den ingang wordt zij — 
plotseling veel breeder. Aan weerszijden van den breeden ingang 
vertoonen de zijwanden een plooi (fig 29, a) waardoor de breedte tot ï 
