dk hen [219] 
open. Bovenste stempeltak kort, bijna zonder stempeltepels. On- 
derste stempeltak in het begin iets 
boven en achter de helmknoppen: 
derhalve wordt hij na de helmknop- 
pen aangeraakt, maar door een ge- 
deelte van den rug van den hommel 
dat de helmknoppen niet heeft aan- 
geraakt : daardoor wordt kruising 
bevorderd. Later wordt de stijl naar 
onderen gebogen, en zijn onderste 
tak steekt tusschen de bovenste 
helmknoppen (zie verklaring fig. 35) 
naar onderen uit: daardoor is zelf- 
bestuiving verzekerd. — De twee 
convexe verhevenheden aan de 
basis der onderlip zijn als twee weg- 
wijzers, waartusschen de kop der 
bij in de bloem gevoerd wordt. De 
gekleurde vlekken op de onderlip 
| zijn honigmerken. (Mürrer, fert., 
Fre, 35. — Galeopsis Tetrahat. pi, 491). 
De onderste stempeltak steekt tus- s 
schen de bovenste helmknoppen 268, Galeopsis ochroleuca 
naar onderen uit, en komt met nj 
een der helmknoppen in aanra- Lam. — Bleekgele bijenbloem. 
king : spontane zelfbestuiving. — 27 : ’ s 
b, bultvormige verhevenheid der (F b, melittop hiled un jaune 
onderlip. (Naar de Natuur). p âl e). 
De bloemkroon stemt in hoofdzaak met die der vorige soort over- 
een ; kroonbuis 18-20 mill, lang, van boven verbreed, met gele honig- 
merken op de onderlip. Honigklier grooter dan bij de vorige soort. 
De stempel bevindt zich vóór de helmknoppen der lange meeldraden; 
de onderste stempeltak wordt dus voor de helmknoppen aangeraakt 
(kruising). Later wordt de onderste stempeltak naar onderen gebo- 
gen, op zulke wijze dat hij onder de voorste helft der helmknoppen 
der lange meeldraden komt liggen (spontane zelfbestuiving). (Mür- 
LER, fert., blz. 492). 
269. Galeopsis versicolor Curt. — Bijenbloem, bleek 
geel, de onderlip geel met violet. — (Fl. melittophile, 
Jaune pâle, lèvre inferieure jaune et violette). — (Müller, 
fert., blz. 493). 
