[220] a Pe 
Kroonbuis 18-22 mill. lang, van boven genoeg verbreed om den 
kop van een hommel binnen te laten, van onderen 2-3 mill, diep met 
honig gevuld. — Gelijkt in hoofdzaak op G. Tetrahit, maar honig- 
merk op de onderlip meer in ’t oog springend. Bij uitblijvend insec- 
tenbezoek draagt de plant zaad. 
270. Betonica officinalis L. — Roode bijenbloem. — 
(FL. melittophile rouge). Inheemsch ? 
271. Stachys silvatica L. — Roode bijenbloem. — 
(Fl, melittophile rouge. — (H. Mürrer, fertil., blz. 486 ; 
— Heinsius, Bot. Jaarb., 1892, blz. 111). 2. 
Kroonbuis 10-11 mill. diep. Honig afgescheiden door de dikke 
vleezige schijf, waarop het vruchtbeginsel rust, beschut door een 
ring van stijve haren die zich van binnen in de kroonbuis, 2-3 mill. 
boven haren bodem bevindt. Kovenlip betrekkelijk klein, maar 
groot genoeg om de voortplantingsorganen te beschutten; de onder- 
lip dient tot landingsplaats. De volgende beschrijving naar HeINsIus: 
In het le stadium liggen alle helmknoppen nog tegen elkaar, en 
zijn die der kortste meeldraden gesloten, terwijl de buitenste meel- 
draden iets naar voren gebogen en hunne helmknoppen geopend zijn. 
De stempels zijn er nog geheel achter verborgen. — In het 2° stadium 
hebben zieh de buitenste meeldraden op zijde gebogen en zijn 180° 
gedraaid, zoodat hun (reeds verwelkte en ledige) helmknoppen met 
de achterzijde naar binnen gekeerd staan. De binnenste zijn nu geo- 
pend, en naar voren, buiten de bovenlip gebogen. De stempels zijn 
nog weinig uiteengebogen en staan achter de helmknoppen, tegen de 
bovenlip aangedrukt. — In het 3° stadium zijn alle helmknoppen 
verwelkt, de helmdraden op zijde gebogen. De stempels staan nu 
wijd uiteen en door de kromming van den stijl zijn zij een eindweegs 
naar voren (naar onderen) gebracht. — De bloemen staan schuins 
naar boven gericht. — Gewoonlijk beginnen hommels en bijen, wan= 
neer zij een inflorescentie bezoeken, met de onderste bloemen en 
begeven zich dan naar boven. 
De door ons onderzochte exemplaren waren niet altijd zoo volko- 
men proterandrisch als door Hernstus beschreven wordt: de stempels « 
waren reeds uiteengebogen (maar achter de helmknoppen) als de 
raiddelste helmknoppen nog bijna volkomen gesloten waren. Aan _ 
‘teind van den bloei zijn de meeldraden soms weinig op zijde ge- 
bogen. $ 
