— 129 — (311) 
De gewelfde schubben der »” katjes zijn aangedrukt, en vormen 
samen een soort van peperhuisje, waarin het stuifmeel dat uit de 
helmknoppen valt behouden blijft zoolang de plant niet in beweging 
gebracht wordt (vergelijk met Potamogeton, Triglochin, enz.). Als 
de plant door den wind of door voorbijgaande dieren geschud wordt 
ontsnapt een geel stuifmeelwolkje uit de peperhuisjes. Dit wordt 
bevorderd door de buigzaamheid en de veerkracht der takken. De 
takken zijn echter dun en tijdens den bloei van bladen verstoken : 
daaruit volgt dat zij weinig wind vangen, en slechts door een vrij 
sterken wind tot schommelen kunnen gebracht worden. De katjes 
zelve zijn in den beginne weinig buigzaam; later worden de schubben 
horizontaal (en zelfs schuin naar onderen) afstaande en de spil van 
het katje wordt langer en slapper, maar alsdan is het stuifmeel 
gewoonlijk reeds uitgestrooid. 
Vegetatieve vermeerdering actief: op sommige plaatsen (b. v. in 
sparrebosschen te Bloemendael, Vlaanderen) behooren honderde 
naast elkander groeiende exemplaren tot dezelfde sekse, waar- 
schijnlijk omdat zij alle door ongeslachtelijke vermeerdering uit 
een enkele plant gesproten zijn. 
FAM. XLIII. — SALICINEEËN. 
403. — Salix-soorten. — Gewoonlijk tweehuizig. Al de 
inheemsche wilgen worden door insecten bevrucht. (Ordinai- 
rement nioïques ; toutes les espèces indigenes sont ferti- 
lisées par des insectes). 
Bloemen in katjes ; ieder katje bestaat uit eene spil, die talrijke 
schubvormige, gaafrandige, oningesneden schutbladen draagt ; ieder 
schutblad met één bloem in zijn oksel. Er komen soms katjes voor 
die deels &”, deels Q zijn. 
Ieder Q bloem bestaat uit een zittend of kortgesteeld vruchtbe- 
__ginsel, met talrijke zaadknoppen. Stijl doorgaans kort, met 2 enkel- 
voudige (of meer of minder 2-4Adeelige) stempels. Aan den voet van 
het vruchtbeginsel bevinden zich 1 of 2 honigklieren. Bij de Salices 
__serotinae (d w.z.de soorten welker bloemen opengaan als de bladen 
te voorschijn komen, fig. 64, 6en 8) zijn er doorgaans 2 honigklie- 
ren, nl. één aan de rugzijde en één aan de buikzijde van het 
vruchtbeginsel. Bij de Salices praecoces (d. w‚ z. de soorten die 
