[390] =S 
514. Raphanus Raphanistrum L. (en R. sativus L.). 
— Wit of lila met donkere aderen (bij R. Raphan. soms 
geel met donkergele aderen) ; honig half-verborgen. (Blanc 
ou lilas à veines sombres (chez R. Raphan. quelguefois 
jaune, veine de jaune sombre) ; nectar partiellement 
cache). 
Deze beide vormen behooren tot één soort : dit is gebleken uit de 
cultuurproeven van CARRIÈRE (1) en van HOFFMANN (2). 
R. RAPHANISTRUM (naar MüLLER, Fertil., blz. 113): honigklieren 4, 
zooals bij S. arvensis; al de helmknoppen blijven met hunne stuif- 
meelzijde naar den stempel gekeerd. De helmknoppen der lange 
meeldraden staan hooger dan de stempel, die der korte meeldraden 
staan op gelijke hoogte als deze, waardoor de kansen op zelfbe- 
vruchting vermeerderd worden. Naar HOFFMANN (Ref. Lupwie, 
loe. eit.) proterandrisch. — Zelfbevruchting blijft zonder gevolg 
(KiRcHNeR, Flora). 
R. sarrvus (var. oleiferus ; naar KiRCHNER, Neue Beob., 1886, 
blz. 28): Kroonbladen wit met bleekgroene aderen of lila met don- 
kere aderen; middellijn der bloem 20 mill. Kelkbladen recht overeind 
staande, tegen de nagels der kroonbladen los aangedrukt, 9-10 mill. 
lang. Honigklieren 4, groen: l aan de binnenzijde der basis der2 korte 
meeldraden, en 1 dunne steelvormige klier aan de buitenzijde van 
ieder paar lange meeldraden. De kelkbladen die vóór de korte meel- 
draden staan zijn aan hun voet zak vormig en fungeeren als honigbe- 
houders. De 6 helmknoppen gaan aan de binnenzijde open en worden 
naar buiten omgekanteld : daardoor nemen zij een horizontalen stand 
aan en worden zij tevens van den stempel verwijderd.De helindragers 
worden niet gedraaid. De helmknoppen der 4 lange meeldraden 
staan op gelijke hoogte als de stempel ; die der korte meeldraden 
staan 2-3 mill. lager en zijn meer naar buiten gebogen. Bij 't einde 
van den bloei komen de bovenste helmknoppen met den stempel in 
(1) AnDrÉ, Belg. horticole, 1869, XIX, blz. 151. — Cit. naar GEVAERT en 
ERRERA. 
(2) Bot. Zeit., 1872, Ne 26 en 1873, No9; — Untersuch. über Variation, 
1877, blz. 32. (Cit. naar GEVAERT en ERRERA). — Bot. Zeitung, 1884. (Ref. 
door Ludwig, Bot. Centr., 1884, XX, bl. 268). 
