ERZ PVT TIE Pt ere AD PT 
den te ori led tn den nnn dd 
— 211 — [423] 
FAM. LXX. POLYGALACEEEN. 
552. Polygala vulgaris L. -— Blauwe of rose bijen- 
bloem. (Fl. meliltophile, bleue ou rose). — Mürrer, 
Fertilis. — HiLpEBRANDT, Bot. Zeit., 1867, blz. 281. — 
KiRCHNER, Flora. — (DeLpiNo's verhandeling kennen wij 
niet). 
Bloemen meer of minder horizontaal Kelkbladen 5 : het achterste 
en de beide voorste groen of groenachtig, klein ; de 2 zijdelingsche 
(vleugels) veel grooter en kroonachtig. — Kroonbladen 3, nl. een 
voorste en 2 achterste. Het voorste kroonblad is kielvormig (van ter 
zijde samengedrukt) : zijn eindelingsch gedeelte. be (fig. 90) is schuin 
naar onderen gericht, en eindigt met een tweedeelige gevingerde 
franje. De twee achterste kroonbladen deny zijn aan hun top naar 
boven gebogen ; op de middellinie (aan de achterzijde) zijn zij 
onderling vrij (het een wordt gedeeltelijk door den rand van het 
ander bedekt, zooals blijkt uit fig. 90,5), aan weerszijden zijn zij 
over een gedeelte hunner lengte (fig. 90,1: tusschen hunne basis en l) 
met de randen van het onderste kroonblad vergroeid. De 3 kroon- 
bladen zijn aldus vereenigd tot eene buis die van achteren gespleten 
is. De meeldraden zijn 8 in getal, vereenigd tot 2 vierhelmige 
bundels die over een gedeelte hunner lengte aan weerszijden met 
het onderste kroonblad vergroeid zijn, terwijl hunne terminale 
gedeelten, waartusschen zich het uiteinde van den stijl bevindt, 
vrij zijn. De helmknoppen zijn tweehokkig en springen met eene 
porie (eigenlijk twee poriën die tot één vereenigd zijn) naar binnen 
open. De stijl is aan zijn top lepelvormig (fig. 89,4) : achter het 
lepelvormig verbreed gedeelte draagt hij aan de bovenzijde een 
haak vormig uitsteeksel (fig. 89,4) dat aan zijn voet versmald en 
naar achteren tot een spits verlengd is (fig. 8).1). Dit uitsteeksel 
heeft een langronden vorm als men het van boven beziet (fig. 89,4). 
Zijne bovenzijde is bezet met korte haren (stempeltepels), waartus- 
schen een kleverige zelfstandigheid afgescheiden wordt. Boven de 
lepelvormige holte liggen de 8 helmknoppen op zulke wijze (fig. 89,2) 
dat zij hun stuifmeel in deze holte ontlasten. 
