[438] — 256 — 
gewoonlijk kruisbevruchting. Spontane zelfbevruchting is in vele 
bloemen mogelijk. 
In het jaargetijde waarin deze plant bloeit (September-October) 
zijn er weinig honigrijke bloemen voorhanden : ten gevolge daarvan 
zijn de bezoekers (Eristalis, Vespa, enz.) doorgaans zeer talrijk. 
Bladen lederachtig, glanzig, laag aan de stammetjes of takken 
hartvormig, vijflobbig, aan de bloeiende takken gaafrandig en eirond 
(overgangsvormen). Op schaduwrijke plaatsen (in bosschen, enz.) 
bloeit deze soort gewoonlijk niet. 
Fam. LXXVII. CORNACEEËN. 
565. Cornus sanguinea L. — Wit, met blootliggenden 
honig. (Blanc, à nectar librement exposé). — Mürrer, 
Fertilis., blz, 287. — KircuNeEr, Flora, blz. 399. 
Homogaam. Vruchtbeginsel onderstandig. Rondom de basis van 
den stijl een bleekgele, vleezige, honigafscheidende schijf. Helmknop- 
pen doorgaans 4, aan de binnenzijde opengaande : daarna worden zij 
omgekanteld, waardoor hunne stuifmeelzijde naar boven en eindelijk 
naar buiten gekeerd wordt. Zij staan op gelijke hoogte als de 
centrale stempel en op een zekeren afstand van dezen. De meeste 
insecten -bewerkstelligen kruisbevruchting. Kleine insecten, die- 
onregelmatig in de bloem rondkruipen, kunnen tot zelfbevruchting 
aanleiding geven. De stempel komt soms in aanraking met een 
helmknop van een naburige bloem : op die wijze kan zelfbestuiving 
bij uitblijvend insectenbezoek plaats grijpen. Stempel kleverig. 
Bezoekers: Allotrope Dipteren : Zmpis, zgd., 16. 6. 
94. — Coleopteren : Melighetes, 20. 6. 94. — (Melle). 
Cornus mas L. is misschien niet inheemsch in ons gebied (zie CREPIN, 
Flore de Belgique, 5e édition, blz. 151). De gele bloemen stemmen in hoofdzaak 
met C. sanguinea overeen,maar spontane bestuiving bij uitblijvend insectenbezoek 
is bijna onmogelijk. Bloeit Maart-April. Wordt in den plantentuin te Gent onder 
anderen door Apis mellifica, Calliphora vomitoria en door andere allotrope 
Dipteren bezocht. Deze insecten hebben wij op 30. 3. 89 waargenomen : zij 
bleven verkleumd op de bloemen zitten, telkens de zon achter een voorbijdrij- 
vende wolk verborgen werd. Zoodra de zon opnieuw verscheen zag men ze van 
de eene bloem na de andere vliegen, 
