VEE WT 
(hhen Mden on Gndt an S ndn En dd ne, vams Bi nd 
— 311 — [493] 
de basis van den overeenkomstigen epipetalen meeldraad, een dui- 
delijken inham vertoont. De 5 schoteltjes worden door de bases der 
„episepale meeldraden van elkander gescheiden. 
Het centrum der bloem wordt ingenomen door den sterk verheven 
bloembodem, waarop een groot aantal eenbladige stampers zitten, 
die bestaan uit een vruchtbeginsel met een zijdelings ingeplanten 
stijl en een enkelvoudigen stempel. — Bloemen proterandrisch: in 
het &” stadium vindt men de meeldraden bijna loodrecht overeind 
staande, met opengesprongen helmknoppen. [n oudere bloemen zijn 
de helmdragers achterover gebogen en de helmknoppen afgevallen. 
‚ Daarentegen zijn nu de stempelsin staat, stuifmeel te ontvangen. 
(Beschrijving grootendeels ontleend aan Heinsius, loe. eit.). — Wij 
hebben nooit de gelegenheid gehad het insectenbezoek gade te slaan, 
620. Fragaria vesca L. — Wit met half verborgen 
honig. (Blanc, à nectar partiellement cache.) — MürLrer, 
Fertilisation. — ScHuLz, Beiträge, II. — Zie ook, over 
bastaardvorming in het geslacht Fragaria, de belangrijke 
verhandeling van Mirrarper : Note sur U hybridation sans 
croisement ou fausse hybridation, in Mèm. Soc. Sciences 
physiques et naturelles de Bordeaux, t. IV (4° série), 1894 
(afzonderlijk verkrijgbaar bij Feret et fils, Bordeaux). 
Kelkbuis kort, bijna vlak uitgespreid. Aan de basis en aan de 
binnenzijde der meeldraden een honigafscheidende ring (h); honig 
tusschen de meeldraden en de buitenste stampers verborgen. Aan de 
basis der bloemkroon treffen wij een twintigtal meeldraden aan, 
geplaatst in 3 kransen. De binnenste krans bevat 5 episepale meel- 
draden (4) ; daarop volgt naar de buitenzijde een tweede krans van 
5 epipetale meeldraden (2) ; de buitenste krans bevat tien meeldra- 
den (8), die in stand afwisselen met de 10 meeldraden der beide 
eerstgenoemde kransen, als één krans beschouwd. Het centrum 
der bloem wordt ingenomen door den sterk verheven bloembodem, 
waarop een groot aantal eenbladige stampers zitten. De witte kroon- 
bladen zijn veel grooter dan de kelkslippen. Er is een bijkelk, 
waarvan de 5 deelen aan de buitenzijde der kroonbladen staan en 
soms meer of minder tweedeelig zijn. Als de bloem ontluikt zijn 
de stempels geslachtsrijp ; eenigen tijd daarna gaan de helmknoppen 
