— 387 — [569] 
gewichtige rol spelen. De meeste boerderijen zijn kleiner, 
met een of twee paarden en met een klein aantal runders, 
ofwel met enkele runders,maar zonder paarden (koeplaatsen). 
Talrijk zijn ook de hoeven die te klein zijn om er rundvee te 
houden, en waarvan de pachters zich op het fokken van klein 
vee (varkens, konijnen enz.) toeleggen, en geen arbeid ont- 
zien om de opbrengst van hun kleine perceeltjes land tot het 
maximum te doen klimmen. Gedurende een gedeelte van het 
jaar gaan deze kleine landbouwers op de grootere boerderijen 
in daggeld werken. In Vlaanderen beschikt de landbouw aldus 
over een enorm personneel, en in geen ander land misschien 
wordt aan het bewerken van den grond zooveel menschen- 
arbeid besteed, terwijl het gebruik van landbouwmachines 
tot nog toe zeer beperkt is. Aan het uitrooien van het 
onkruid laat men zich veel gelegen : het is geen zeldzaam 
verschijnsel een ploeg van tien of vijftien wiedsters naast 
elkander op de knieën over den akker te zien voortkruipen : 
hectaren gronds worden aldus in korten tijd schoongemaakt. 
Een akker, die niet behoorlijk gewied is, strekt den Vlaam- 
schen landbouwer tot schande. 
Op den rug van de meeste onzer zandachtige heuvels en 
ook in sommige lage gedeelten liggen de perceelen akkerland 
de eene naast de andere, zonder boomen noch kreupelhout 
ertusschen ; dergelijke gronden doen soms aan de kale velden 
der Beauce denken, en worden vaak Kouter of Kouterland 
genoemd. De grenzen tusschen de eigendommen worden er 
aangeduid door steenen palen die langsde wegen zijn geplaatst, 
en de eentonigheid wordt er soms gebroken door een wind- 
molen, of door een eenzamen boom, gewoonlijk een linde of 
een getopten eik, die aan een kruisweg staat. 
Verreweg de meeste lage gronden, en ook de ruggen van 
sommige heuvels zijn op een gansch andere wijze ingericht : 
de akkers worden er van elkander gescheiden door smalle 
