[570] — 388 — 
slooten (grachten) die 's zomers vaak droog liggen. Aan ééne 
zijde of aan de beide zijden van iedere sloot staat een rij 
knoestige stronken (els, eik, enz.), die slechts een paar 
decimeters boven den grond uitsteken, en waaruit een kroon 
van krachtige takken ontspringt. Deze stronken met hunne 
takken vormen een soort van dikke, onregelmatige haag 
(kant), die soms een hoogte van drie of vier meters bereikt, 
en waartusschen de smalle sloot bijna geheel verborgen is. 
Aan weerszijden wordt de Aant van den akker gescheiden 
door een strook gras (graskant). In vele deelen van ons 
gebied (b.v. in Waasland; tusschen Landeghem en Hansbeke, 
tusschen Baerel en Nevel, enz.), komen dergelijke kanten bij 
duizenden voor. De landwegen zijn er doorgaans met boomen 
beplant, en loopen vaak tusschen twee slooten met kanten, 
waarachter de naburige akkers verborgen zijn. De boerenwo- 
ningen staan er gewoonlijk afgezonderd tusschen de akkers. 
Vóór het woonhuis, aan de landstraat, ligt de boomgaard 
d.i. een vierkant grasplein met vruchtboomen beplant, en 
‚ meteen haag of een sloot omgeven ; achter het woonhuis de 
moestuin, waar het kleine bloemperk met pioenen, Engelsch 
gras, thijm, rozen en buksboompjes schier nooit ontbreekt. 
De voornaamste cultuurplanten van ons gebied zijn: rogge, 
tarwe (minder dan rogge), haver, gerst, aardappelen, knollen 
(rapen of loof’), klaver, seradelle, vlas ; beetwortels, suikerij, 
(bitterpeen), boekweit ; hennep, koolzaad, enz. Het bouw- 
land wordt schier ieder jaar omgespit of omgeploegd ; dienten- 
gevolge bestaat de onkruidflora der akkers schier uitsluitend 
uit soorten, waarvan de levensduur Kort is, en die bijgevolg 
tusschen twee successieve omwerkingen van den grond haren 
levensloop kunnen volbrengen : dit onkruid vormt een soort 
van plantenproletariaat (zie verder, S III). Daarenboven treft 
men er enkele veeljarige soorten aan, n. 1. Mentha arvensis, 
Cirsium arvense, Muscari botryoides, Triticum repens, Equi- 
