[580] — 398 — 
hakhout, dat na een zevental jaren op zijne beurt onder de 
bijl valt, enz. 
Terwijl de akkers ieder jaar omgewerkt worden blijven de | 
kanten telkens gedurende zeven à negen jaar onaangeroerd : f 
dientengevolge kunnen veeljarige planten en zelfs oenige 
heesters in de kanten stand houden. Zen aantal soorten, die 
tot de oorspronkelijke flora van ons land behooren en die op het 
bouwland volkomen uitgeroeid zijn, hebben in de kanten een toe- 
vluchtsoord gevonden. Braambessen, kamperfoelie, sporken-_ 
hout, lijsterbessen, klimop, sneeuwbal en andere heesters d 
groeien er tusschen de stronken ; al de plaatsen, die tusschen 
de houtachtige planten beschikbaar blijven worden ingenomen 
door Anemone nemorosa, Ranunculus-soorten. Primula ela= 
tior, Stellaria holostea en graminea, Glechoma, Lamium 
album, Galeobdolon, Stachys silvatica en palustris, Valeriana 
oficinalis, Spiraea Ülmaria; Angelica, Heracleum en andere 
Umbelliferen, Campanula rotundifolia en (zeer zelden) patula, 
Convolvulus sepium, Teucrium Scorodonia, Cardamine pra= 
tensis, Vicia sepiwm en C'racca, Hieraciwm vulgatum, een 
aantal Gramineeën, enkele Varens, enz., enz. E 
Deze eigenaardige plantengroepeering gelijkt vrij goed op 
de flora van een bosch (zie verder), maar de planten ont- 
vangen meer licht dan in een bosch: dientengevolge is de 
flora rijker, en heeft zij niet zoozeer het voorkomen eener 
schaduwflora, 
Met het afhakken van het hout gaat het schoonmaken 
(«kuischen», « ruifelen») van den kant gewoonlijk hand in 
hand: niet alleen worden de heesters (Sorbus, Rhamnus, 
Rubus, Lonicera, enz.) te gelijker tijd als het eigenlijke hak- 
hout dicht boven den grond afgekapt of ontworteld, maar in 
vele gevallen worden zelfs kleinere planten door den landman 
uitgerooid. De oevers der sloot worden afgespit (afgesteken), 
de sloot zelf wordt uitgediept, en de vruchtbare slib, waarin 
