[588] —= 408 = 
De echte schaduwplanten worden door de nieuwe levens- 
voorwaarden begunstigd, terwijl de meeste proletariërs van 
lieverlede uitgeroeid worden. De schaduw drukt aldus meer 
en meer haren stempel op den geheelen plantengroei van 
het bosch. Twee groepen planten blijven echter aan-den — 
invloed der schaduw grootendeels onttrokken, n. 1. de 
heesters (Sorbus, Viburnum, enz.) die met het hakhout 
medegroeien, en de planten die in het vroege voorjaar 
bloeien, als de howtgewassen nog geen bladen hebben. De laatst- 
genoemde soorten vormen, vooral in bosschen waar de 
grond vochtig en iets kleiachtig is, een kenschetsend gezel- — 
schap :. Primula elatior, Adova Moschatellina, Viola canina, 
Potentilla sterilis, Caltha palustris, Ranunculus auricomus, 
Ficaria ranunculoides, Anemone nemorosa, Oaalis acetosella 
(vrij zeldzaam) schieten in Maart en April tusschen de ver- 
droogde bladen op, en versieren het bosch met hunne tallooze 
bloemen, terwijl de geurende katjes der vroeg-bloeiende 
wilgen (Salices praecoces) ontluiken. Deze voorjaarsbloemen 
worden bezocht door vele insecten (Bombus-, Andrena=, 
Nomada-soorten, enz.) die pas uit hun winterslaap ontwaakt 
zijn, en die er niet alleen hun voedsel vinden, maar die 
daarenboven door het kreupelhout beschut worden tegen den 
guren oostenwind, die onze zonnige voorjaarsdagen zoo vaak. 
onaangenaam maakt, — Later op ’t jaar, als de houtgewassen _ 
hunne bladen hebben ontplooid, is de bloemenpracht verdwe-. 
nen. Sommige soorten sterven weldra boven den grond af, 
en blijven in den vorm van onderaardsche knollen of van 
zaden tot de volgende lente behouden (Adora Moschatellina, — 
enz.); andere, die in den beginne fraaie bloemen en kleine 3 
lichtbladen hebben voortgebracht, vormen nu groote, teedere, 
dunne schaduwbladen (Primula elatior) ; andere nog dragen. _ 
niet-opengaande (cleistogame) vruchtbare bloemen nadat de $ 
fraaie voorsjaarsbloemen. verdwenen zijn (Viola canina, — 
Oxalis acetosella, enz.). : 
