Eat de iP 
ee bn grtn 
TE a dennen is hdd 
— 409 — [soa] 
jaar zien wij, op het versch omgewerkt terrein, talrijke 
planten opslaan, die, naar gelang van haren oorsprong, tot 
twee groepen kunnen gebracht worden, nl. planten waarvan 
de kiemen reeds vroeger in dén grond voorhanden waren, en 
andere, waarvan de zaden door den wind enz. aangebracht 
worden. Het ligt voor de hand dat de samenstelling dier 
flora veel verscheidenheid vertoont: indien het land te voren 
een verbouwde akker was zal het gewone akkeronkruid in 
den beginne de overhand hebben ; indien het terrein vroeger 
met bosch bedekt was zullen talrijke boschplanten voor den 
dag komen. Naar gelang van de omstandigheden zullen de 
naburige akkers, kanten, boschwegen enz. zaden van hunne 
respectieve planten naar het versch ontginde dennenveld 
zenden (1). 
Daar de jonge boomen in den beginne slechts langzaam 
groeien, worden zij weldra — althans tijdelijk — door het 
onkruid overrompeld, en daar de grond onaangeroerd blijft 
kunnen wij hier, gedurende eenige jaren, den strijd voor het 
bestaan tusschen talrijke plantensoorten nagaan. Gedurende 
het eerste jaar hebben de proletariërs de overhand (2) , het 
tweede en het derde jaar beginnen tweejarige en veeljarige 
planten op den voorgrond te treden, en de zwakkere proleta- 
riërs te versmachten. Zelfs kleine heesters (Sarothamnus 
Scoparius, Rubus, Calluna, enz.), kunnen hier oud genoeg 
worden om te bloeien. 
Sommige plantensoorten schijnen tusschen de jonge dennen 
bijzonder welig te groeien : Zrigeron canadense, Senecio 
vulgaris, enz., waarvan de lichte zaden door den wind in 
alle richtingen verspreid worden, slaan hier soms bij duizen- 
den op, alsook Spergula arvensis, Ornithopus perpusillus 
(1) Soms wordt Molinia coerulea tusschen de jonge dennen gezaaid, ten 
ten einde deze tegen verschroeiing te beschutten. 
(2) Wij beschrijven hier een dennenveld zonder Molinia. 
