— 465 — (647) 
_Bij de windbloemige planten is het transportmiddel van 
het stuifmeel de voortgedreven lucht: wij mogen aannemen 
dat kruisbevruchting dus overal en altijd zal mogelijk zijn, 
wanthet transportmiddel ontbreekt nooit. Daarenboven worden 
betrekkelijk weinig opofferingen vereischt om het overbrengen 
van het stuifmeel te verzekeren. — Bij de insectenbloemige 
planten is kruisbevruchting slechts mogelijk door de tusschen- 
komst van gekorvene dieren, die bij ongunstig weder in 
hunne schuilplaatsen verborgen blijven, en die daarenboven 
op sommige plaatsen (b. v. in moerassen) weinig talrijk zijn : 
hier kan dus niet altijd op het transportmiddel van het 
stuifmeel gerekend worden. Daarenboven is de prijs dien de 
plant voor het overbrengen van het stuifmeel moet betalen 
aanzienlijker dan bij de windbloemige soorten. Bij de wind- 
bloemen wordt de prijs betaald in den vorm van stwifmeel, 
dat in groote hoeveelheid verloren gaat, en van groote 
stempels die het stuifmeel moeten opvangen; bij de insecten- 
bloemen zijn de stempels doorgaans kleiner en het verlies aan 
stuifmeel is gewoonlijk geringer, maar de bloem moet honig, 
riekende stoffen en (misschien) groote bloembekleedsels vormen. 
Naar aanleiding van deze beschouwingen mogen wij het 
waarschijnlijk achten, dat wij onder de windbloemigen veel 
talrijker gevallen van kruisbevruchting zullen aantreffen dan 
onder de insectenbloemigen; — deze vooronderstelling wordt 
in ’t algemeen: door de waarneming der feiten gestaafd. 
In ons gebied wordt de klasse der windbloemigen vertegen- 
woordigd door 215 soorten, die tot 25 verschillende familiën 
behooren. Bij negentien dezer familiën is zelfbevruchting door 
volkemen dichogamie, ofwel door de eenslachtigheid der 
bloemen in de meeste gevallen onmogelijk, nl. bij de Potamo- 
getonaceeën, Juncaginaceeën, Typhaceeën, Sparganiaceeën, 
Cyperaceeën, Araceeën (Acorus), Plantaginaceeën, Olea- 
ceeën (Fravinus), Betulaceeën, Corylaceeën, Cupuliferen, 
42 
