— 467 — [649] 
Wij willen thans onderzoeken op welke wijze het Ll 
proletariaat is ontstaan. 
Verreweg de meeste proletariërs onzer flora zijn planten 
die als onkruid op akkerland groeien. Telkens proletariërs en 
kapitalisten tegenover elkander staan in den strijd voor het 
bestaan worden de proletariërs op den duur versmacht en 
uitgeroeid. In onze beschrijving van het Kempisch gedeelte 
van Vlaanderen (zie hooger) hebben wij de aandacht gevestigd 
op een aantal verschijnselen, die bewijzen dat het voortbe- 
staan van de meeste proletariërs in ons gebied op den duur 
niet denkbaar is zonder de tusschenkomst van den mensch. 
Op het akkerland, waar de meeste kapitalisten door de 
spade en den ploeg ten onderen worden gebracht, kunnen 
alleen planten leven, waarvan de levensduur zeer Kort is. 
Aan deze planten wordt niet den noodigen tijd gelaten om 
een voldoende kapitaal reservestoffen bijeen te verzamelen ; 
zij worden derhalve genoodzaakt hare uitgaven tot het vol- 
strekt noodige te beperken : het zijn proletariërs. Wij mogen 
het waarschijnlijk achten dat, in ons gebied, bijna al de 
proletariërs nakomelingen zijn van kapitalisten, die hun 
levensduur genoeg hebben kunnen verkorten om op akkerland te 
leven. | | 
Wij mogen van een anderen kant aannemen dat iedere. 
omstandigheid, die een voldoende verkorting van den levens- 
duur der planten veroorzaakt, proletariërs kan doen ont- 
staan. In ons gebied is de mensch, die het akkerland (en 
ook de oevers van slooten enz.) met vrij korte tusschenpoozen 
omwerkt, de voornaamste factor die tot het onstaan van een 
in half-kapitalistische exemplaren voorkomen. — Verscheidene Rwmea- 
soorten zijn polycarpisch en kapitalist, en nochtans schijnen zij de voor- 
deelen der kruisbevruchting te hebben laten varen: dit kunnen wij 
niet verklaren. Hier zijn (evenals bij Leersia enz.) andere factoren in 
het spel. 
