[652] — GD 
proletariërs slechts mogelijk is op gronden, waar steeds 
herhaalde omwentelingen en verwoestingen het leven der 
kapitalisten onmogelijk maken. Dergelijke levensvoorwaarden 
zijn echter voor de proletariërs zelven zeer noodlottig. Bij 
ieder omwerking van den grond en bij ieder wieding grijpt 
een slachting plaats: telkens worden duizende en nogmaals 
duizende proletariërs ten onderen gebracht. | 
De meeste akkerproletariërs zijn echter buitengewoon 
vruchtbaar, en kunnen derhalve, ondanks de steeds herhaalde 
slachtingen, behouden blijven. — Uit dit oogpunt kunnen 
wij wellicht verklaren waarom zoo weinig windbloemige 
soorten onder de proletariërs aangetroffen worden. Wij zul- 
len verder (S V) aantoonen dat de meeste windbloemigen 
eenzadige vruchten hebben, terwijl de vruchten van veel 
insectenbloemige planten veelzadig zijn. Dientengevolge is 
de vruchtbaarheid der windbloemigen over ’t algemeen gerin- 
ger dan die der insectenbloemige soorten. Misschien werden 
veel windbloemige soorten door haar geringere vruchtbaar- 
heid verhinderd zich te adapteeren tot de voorwaarden, die 
op het akkerland heerschen, en konden zij derhalve den pro- 
letarischen vorm niet aannemen. 
Wij moeten nochtans doen opmerken dat sommige akker- 
proletariërs zeer vruchtbaar zijn ofschoon zij eenzadige 
vruchten hebben; b. v. Polygonum Persicaria en lapathifo- 
lium, Chenopodium album, Alchemilla arvensis, enz. Bij deze 
soorten zijn de bloemen zeer talrijk, en daardoor wordt de 
vruchtbaarheid vermeerderd. — Hier dient nog bijgevoegd 
te worden dat de meeste windbloemigen in of aan het water 
of althans op vochtige gronden groeien (zie hooger, blz. 420), 
terwijl de cultuurgronden, althans in ons gebied, over 
‘talgemeen droge terreinen zijn. Deze omstandigheid heeft 
waarschijnlijk eveneens bijgedragen om talrijke windbloe- 
mige planten uit de akkers te verbannen en om ze van den 
invloed van den mensch te vrijwaren. 
