— 483 — [665] 
Wij mogen onderstellen — en dit wordt door de meeste 
bloemenbiologen aangenomen — dat de insectenbloemige 
planten, ón 't algemeen, uit windbloemige planten gesproten 
zijn (1), en dat de algemeene biologische kenmerken der 
_insectenbloemen (reuk, honig, enz.) aanpassingen zijn tot het 
insectenbezoek. 
Van een anderen kant mogen wij onderstellen — dit 
wordt eveneens algemeen aangenomen — dat de ingewikkelde 
constructie en de verregaande verscheidenheid der bloembe- 
kleedsels, der meeldraden, der stempels enz. die wij bij de 
insectenbloemige planten aantreffen, eveneens ten deele ont- 
staan zijn door de tusschenkomst der insecten, en een 
gevolg zijn van de verbazende verscheidenheid, welke deze 
dieren in hun lichaamsbouw, in hunne gewoonten en in hun 
bloemenarbeid vertoonen. | 
Op een gelijke wijze kunnen wij aannemen dat het ont- 
staan van veelzadige vruchten eerst mogelijk is geworden, 
nadat de insecten in de plaats van den wind, met de bestuiving 
der bloemen waren belast geworden. Zoolang de wind het 
eenige transportmiddel was, moest ieder zaadknop zijn eigen 
stempel hebben. Zoodra de stempels, dank aan de medehulp 
der insecten, een groot aantal stuifmeelkorrels konden ont- 
vangen, werd het ook mogelijk iederen stempel met de 
bevruchting van talrijke zaden te belasten. Dientengevolge 
werd de vrucht, in een aantal plantengroepen, veelzadig : 
niet alleen werd hare structuur daardoor meer ingewikkeld, 
maar de vereeniging van talrijke zaden in één vruchtbeginsel 
ging hand in hand met een aantal verschillende combinatiën 
van vruchtbladen, zaaddragers, tusschenschotten en wat dies 
(1) In enkele gevallen heeft het omgekeerde plaats gehad (b. v. 
Artemisia, Thalictrwum minus, enz.), maar dergelijke uitzonderingen 
ontnemen aan de hier aangehaalde hypothese niets van haar algemeene 
beteekenis. 
