Monographia generis Midarum. .59 



-s, arLiculus quartus paulo ultra trientem basilarem iterum par- 

 tita. Epistoma nigrum, pilis nigris adpressis. Thorax ater vit- 

 tis tribus parum conspicuis, minus atris: media longitudinaliter 

 divisa. Abdomen maris chalybeum, feminae vix coerulcscens, 

 certo quodam situ subsericeo micans. Alae maris nunc colco- 



glabris, exceptis primo holosericeo, anoque s. extremo pilis aliquot raris mu- 

 nito. Pedes sex, quorum par postremum maius, longius, femoribus crassiori- 

 bus, tibiis pilis tenuissirais obsitis, tarsisque quinquarticulatis, unguiculis duo- 

 bus. a) Alae margine crassiore externo omnino nigrae, opacae, margine te- 

 nuiore solum fuliginosae et diaphanae, venis distincte apparentibus. In basi 

 alarum conspiciuntur lobuli duo, maior et minor, quasi fissura divisi. Halte- 

 res fihformes, capitulo rotundo, truncato. 



Color totius Muscae niger, at abdomine in coeruleo nitidum incidente. 



Antennarum longitudo ^^ pollicum. Longitudo totius Muscae a capile ad 

 anum 2% poli. Longitudo abdominis 1 y{ poU. latitudo ^ poll. Long. ala- 

 rum 1%, latitudo in medio ^ distantia apicum alarum horizontalitcr expan- 

 sarum 4 pollicum. 



Huius Muscae oeconomia, habitudines, victus, metamorphoses ceteraeque 

 qualitates hucusque omnino ignotae sunt. 



A tribus speciebus huius Generis, in Fabricii Systema receptis, haec Mydas 

 gigantea distinguitur magnitudine insolita, abdomine unicolore coerulescente, 

 absque maculis diaphanis, pedibusque nigris. 



Pluribus forsan imposterum detectis speciebus notae verosimihter apparebunt 

 huius Muscae, quibus novum genus erigi possit; cum vero hucusque unica haec 

 species tantum innotuit, referri posse ad Genus Mydarum arbitrabar, quarum 

 maximam offert analogiam, a familiis Bibionum et Stratiomydum magis distans. 



Icon adiecta magnitudinem naturalem refert. b) 



a) Cum Thunbergius dentium sive spinarum iii postremis pedibus nullam faciat 

 mentionem, de alia specie cogitare quis possit, sed isti tam breves sunt, ut pi- 

 lis, sive setis, fere tegantur. 



b) Nomen Midae . gigantei huic speciei eodem fere tempore imposui, ac beatus 

 Tliunbergius. Ceterum animadvertendum est, Thunbergii descriptionem in iis, 

 quae magnitudinem spectant, cum ea, quam addidit, icone parum convenire, in 

 qua singula aliquanto minora brevioraque apparent , ita ut in describeudo non 

 Gallica mensura, qua solent eruditi, sed Hamburgica usus esse videatur. 



