6 REPORT—1850. 
TOUTO ἐγγύθεν μεν ἐστι θερμὸν, ὥσπερ καὶ ὅταν ἀάξωμεν" ἀλλὰ δι 
ὀλιγότητα οὐκ ὁμοίως ἐπίδηλον. Π όῤῥωθεν δὲ ᾿ ψυχρὸν, διὰ τὴν αὐτὴν 
αἴτιαν τοῖς ἀνέμοις. ᾿Επιλειπούσης οὖν εἰς τὴν γῆν τῆς τοιαύτης δυ- 
νάμεως, συνιοῦσα διὰ ὑ ὑγρότητα ἡ ἀτμιδώδης ἀποῤῥοὴ ποιεῖ τὸ ψῦχος, 
ἐν οἷς συμβαίνει τόποις γίνεσθαι τοῦτο τὸ πάθος" τὸ δ᾽ αὐτὸ αἴτιον καὶ 
τοῦ εἰωθότος ἐνίοτε γύγνεσθαι σημείου πρὸ τῶν σεισμῶν" ἢ γὰρ μεθ᾽ 
ἡμέραν, ἢ μικρὸν μετὰ δυσμὰς, αἰθρίας οὔσης, νεφέλιον λεπτὸν φαίνεται 
διατεῖνον, καὶ μακρὸν, οἷον γραμμῆς μῆκος εὐθύτητι διηκριβωμένον, τοῦ 
πνεύματος ἀπομαραινομένου διὰ τὴν μετάστασιν. Τὸ δ᾽ ὅ ὅμοιον συμ- 
βαίνει καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ περὶ τοὺς αἰγιαλούς" ὅταν μὲν γὰρ κυμαίνουσα 
ἐκβάλλῃ, σφόδρα παχεῖαι καὶ σκολιαὶ γίνονται αἱ ῥηγμῖνες" ὅταν δὲ 
γαλήνη > διὰ τὸ μικρὰν ποιεῖσθαι τὴν ἔκκρισιν λεπταί εἰσι καὶ εὐθεῖαι.. 
Ὅπερ οὖν ἡ θάλαττα ποιεῖ περὶ τὴν γῆν, τοῦτο τὸ πνεῦμα περὶ τὴν ἐν 
τῷ ἀέρι ἀχλὺν, ὥσθ᾽ ὅταν γένηται. νηνεμία, πάμπαν εὐθεῖαν καὶ λεπτὴν 
καταλείπεσθαι, ὥσπερ ῥηγμῖνα οὖσαν ἀέρος τὴν νεφέλην. Διὰ ταῦτα 
δὲ καὶ περὶ τὰς ἐκλείψεις ἐ ἐνίοτε τῆς σελήνης συμβαίνει γύγνεσθαι, σεισ- 
pov" ὅταν γὰρ ἤδη πλησίον 2 ἡ “ἀντίφραξις, καὶ μήπω μὲν a πάμπαν 
ἀπολελουπὸς τὸ φῶς, καὶ τὸ ἀπὸ τοῦ ἡλίου θερμὸν ἐκ τοῦ ἀέρος, ἤδη δ᾽ 
ἀπομαραινόμενον, νηνεμία γίνεται, ἀντιμεθισταμένου τοῦ πνεύματος εἰς 
τὴν γῆν, ὃ ποιεῖ τὸν σεισμὸν πρὸ τῶν ἐκλείψεων. Γίνονται yap καὶ 
ἄνεμοι πρὸ τῶν ἐκλείψεων πολλάκις, ἀκρόνυχοι μὲν πρὸ τῶν μεσονυκ- 
τίων ἐκλείψεων, μεσονύκτιοι δὲ πρὸ τῶν ἑῴων. Συμβαίνει δὲ τοῦτο, 
διὰ τὸ ἀμαυροῦσθαι τὸ θερμὸν τὸ ἀπὸ τῆς σελήνης, ὅταν πλησίον ἤδη 
γίγνηται ἡ «φορὰ ἐν ᾧ γενομένων ἔσται ἡ ἔκλειψις. ᾿Ανιεμένου οὖν ᾧ 
κατείχετο ὁ ἀὴρ καὶ ἠρέμει, πάλιν κινεῖται καὶ γίγνεται πνεῦμα τῆς 
ἐκλείψεως πρωϊαίτερον. Ὅταν δ᾽ ἰσχυρὸς γένηται σεισμὸς, οὐκ εὐθὺς, 
οὐδ᾽ εἰσώπαξ παύεται σείσας, ἀλλὰ τὸ πρῶτον μὲν μέχρι περὶ τεττα- 
ράκοντα πρόεισι πολλάκις ἡμέρας, ὕστερον δὲ καὶ ἐφ᾽ ἕν, καὶ ἐπὶ δύο 
ἔτη ἐπισημαίνει κατὰ τοὺς αὐτοὺς τόπους. Αἴτιον δὲ τοῦ μὲν μεγέθους 
τὸ πλῆθος τοῦ πνεύματος, καὶ τῶν τόπων τὰ σχήματα, δι’ ὧν ἂν ῥυῇ: 
ἣ γὰρ ἂν ἀντιτυπήσῃ, καὶ μὴ ῥᾳδίως διέλθη, μάλιστά τε σείει, καὶ 
ἐγκαταλείπεσθαι ἀναγκαῖον ἐν ταῖς εὐσχωρίαις, οἷον ὕδωρ οὐ δυνάμενον 
διεξελθεῖν. Διὸ καθάπερ ἐ ἐν σώματι οἱ σφυγμοὶ οὐκ ἐξαίφνης παύονται, 
οὐδὲ ταχέως, ἀλλ᾽ ἐκ προσαγωγῆς ἅμα καταμαραινομένου τοῦ πάθους, 
καὶ ἡ ἀρχὴ ἀφ᾽ ἧς ἡ ἀναθυμίασις ἐγένετο, καὶ ἡ ὁρμὴ τοῦ πνεύματος 
δῆλον ὅτι οὐκ εὐθὺς ἅπασαν ἀνάλωσε τὴν ὕλην, ἐξ ἧς ἐποίησε τὸν 
ἄνεμον, ὃν καλοῦμεν σεισμόν. “ἕως ἂν οὖν ἀναλωθῇ τὰ ὑπόλοιπα 
τούτων, ἀνάγκη σείειν" ἠρεμαίτερον δὲ καὶ μέχρι τούτου, ἕως ἂν ἔλαττον 
7 τὸ ἀναθυμιώμενον, ἢ ὥστε δύνασθαι κινεῖν ἐπιδήλως. Ποιεῖ δὲ καὶ 
τοὺς ψόφους τοὺς ὑπὸ τὴν γῆν γινομένους τὸ πνεῦμα, καὶ τοὺς πρὸ τῶν 
σεισμῶν. Καὶ ἄνευ δὲ σεισμῶν, ἤδη που γεγόνασιν ὑπὸ γῆν" ὥσπερ 
γὰρ καὶ ῥαπιζόμενος ὁ ἀὴρ παντοδαποὺς ἀφίησε ψόφους, οὕτως καὶ 
τύπτων αὐτός" οὐθὲν γὰρ διαφέρει" τὸ γὰρ τύπτον ἅμα καὶ αὐτὸ τύπ- 
τεται πᾶν. Προέρχεται δ᾽ ὁ ψόφος τῆς κινήσεως διὰ τὸ λεπτομερέσ- 
τερον εἶναι, καὶ μᾶλλον διὰ παντὸς ἰέναι τοῦ πνεύματος τὸν ψόφον. 
“Ὅταν δ᾽ ἔλαττον ἢ ἢ ὥστε κινῆσαι τὴν γῆν διὰ λεπτότητα, διὰ μὲν τὸ 
ῥᾳδίως διηθεῖσθαι οὐ δύναται κινεῖν: διὰ δὲ τὸ προσπίπτειν στερεοῖς 
ὄγκοις καὶ κοίλοις καὶ παντοδαποῖς σχήμασι, παντοδαπὰς ἀφίησε 
φωνάς" ὥστ᾽ ἐνίοτε δοκεῖν, ὅπερ λέγουσιν οἱ τερατολογοῦντες, μυκᾶσθαι 
