10 -REPORT—1850. 
aut interdiu, aut paulo post occasum sereno ceu tenuis linea nubis in lon- 
gum porrecte spatium. Est et in puteis turbidior aqua nec sine odoris 
taedio. 
“ Sicut in iisdem est remedium quale et crebri specus preebent : conceptum 
enim spiritum exhalant, quod in certis notatur oppidis que minus quatiuntur, 
crebris ad eluviem cuniculis cavata. Multoque sunt tutiora in iisdem illis 
quz pendent: sicut Neapoli in Italia intelligitur, parte ejus que solida est 
ad tales casus obnoxia. 
“Tntissimi sunt edificiorum fornices, anguli quoque parietum, postesque, 
alterno pulsu renitente. Et latere terreno facti perietes minore noxa qua- 
tiuntur. Magna differentia est et in ipso genere motus; pluribus siquidem 
modis quatitur. Intissimum est cum vibrat crispante edificiorum crepitu : 
et cum intumescit assurgens, alternoque motu residet: innoxium et cum 
concurrentia tecta contrario ictu arietant: quoniam alter motus alteri reni- 
titur. Undantis inclinatio et fluctus more quedam volutatio infesta est: aut 
cum in unam partem totus se motus impellit. 
‘“Desinunt autem tremores, cum ventus emersit: sin vero duravere non 
ante quadraginta dies sistuntur: plerumque et tardius, utpote cum quidam 
annuo et biennii spatio duraverint. 
“ Factum est et hoc semel, quod equidem in Etrusce disciplinz volumini- 
bus inveni, ingens terrarum portentum...... . Namque montes duo inter se 
concurrerunt, crepitu maximo assultantes, recedentesque inter eos flamma 
fumoque in ccelum exeunte interdiu....... Eo concursu villz omnes elise: 
animalia permulta que intra fuerant exanimata sunt. ...... Non minus 
mirum ostentum et nostra cognovit tas, anno Neronis principis supremo 
-..+..+.+pratis oleisque intercedente via publica in contrarias sedes trans- 
gressis in agro Marrucino....... 
“Fiunt simul cum terre motu et inundationes maris, eodem videlicet 
spiritu infusi ac terre residentis sinu recepti....... 
“ Eadem nascentium causa terrarum est, cum idem ille spiritus, attellendo 
potens solo non valuit erumpere. Nascuntur enim nec fluminum tantum in- 
vectu, sicut Echinades insula ab Acheloo amne congestz, majorque pars 
fEgypti a Nilo, in quam a Pharo insula noctis et diei cursum fuisse Homero 
credimus ; sed et recessu maris, sicut eidem de Circeiis. 
“Quod et accidisse in Ambraciz portu decem millium passuum inter- 
vallo et Atheniensium quinque millium ad Pireeum memoratur, et Ephesi 
ubi quondam edem Diane alluebat. Herodoto quidem si credimus, mare 
fuit supra Memphim usque ad AZthiopum montes: itemque a planis Arabiz. 
Mare et circa Ilium, et tota Teuthrania quoque campos intulerit Meander. 
Nascuntur et alio modo terre ac repente in aliquo mari emergunt velut 
paria secum faciente natura, queeque hauserit hiatus alio loco reddente.”— 
Plin. Nat. Hist., lib. xi. 81, 89. 
And thus we may pass from classic times to the middle age of earthquake 
history. 
Multitudes of tracts, pamphlets and books, of the fifteenth, sixteenth and 
seventeenth centuries, exist on our subject, most of them recording some par- 
ticular earthquake, and straightway founding a theory thereupon; but others 
there are giving good résumés of all past knowledge of the subject, and a 
few of remarkable interest from the singularity or originality of their views. 
A mere list of these books would fill many pages; and as in a second part 
of this Report I hope to present as perfect a bibliography as possible of earth- 
quakes, so I shall only notice here such of these works as having come under 
my notice, appear to be of more than ordinary interest, still proceeding in 
order of time. 
