285 
ken driehoek alzoo het occipitale basilare de basis 
vormt. De opeming zelve is, in denzelfden sche- 
del, aande basis ruim 4m m, de loodlijn uit den 
top 2 m m. 
Het schedelgewelf terzijde van het occipitale 
superius wordt, als gewoonlijk, door de occipitalia 
externa en mastoidea gevormd. 
Deze occipitalia externa zijn sterke, dikke 
maar korte beenplaten, die, convex-concaaf, nog 
deel nemen aande vorming van den boven-zijwand 
der schedelholte; naar achteren en onderen als 
een scherpe, naar achteren uitstekende, drie- 
hoekige beenspits, sluit zich daaraan het epioti- 
cum (?) aan, door een sleuf van de mastoidea 
onderscheiden; de laatste kenbaar door de uitste- 
kende plaats waar zich de schoudergordel vast 
hecht. De parietalia zijn vlak en omgeven de 
punt van het oceipitale superius, van achteren 
dit nog tot op den kruin tusschen zich nemend; de 
frontalia voegen zich van voren in de middellijn 
daaraan, als twee regelmatige driehoekige been- 
platen die te zamen een ruit vormen, wier voor- 
hoek tusschen de achterspitsen der lange prae- 
frontalia wordt opgenomen. Onder-binnen-waarts 
vindt men daár het bolle alisphenoideum en als 
met een naar buiten uitstekende, scherpe, ste- 
vige spina (proc, zygomalicus) zich voordoend 
postfrontale—(daar achter dan het reeds gemelde 
epioticum (Gegenbaur)—; tusschen hetwelk en den 
achterrand des schedels de hersenholte besloten 
ligt, waaraan het breede en gewelfde uiterlijk van 
dit gedeelte correspondeert; dit kruingedeelte is 
ongeveer 15 mm. breed bij eene lengte van 11 mm. 
en bovenop vrij vlak. Van dáar af versmalt zich 
dan de bovenvlakte regelmatig, welke versmalling 
op de plaats der vereeniging van de praefrontalia 
met de nasalia, haar maximun bereikt, zijnde dáar 
