297 
wordt, ook van de Symbranchini gemeend schijnt. 
Hij zeot dat de schoudergordel met de wervelko- 
lomen niet metden schedel verbonden is, hetgeen, 
zooals wij zien, wel voor de alen moge gelden, 
maar niet voor de proest-alen, even min als van 
hen het volgende geldt, «de “mondopening wordt 
van boven begrensd door de met tanden bezette 
neus-en gehemelte beenderen, terwijl de tusschen- 
kaken hetzij geheel ontbreken of als tandelooze 
rudimenten in de lippen verborgen liggen» Bij 
Synbranchus toch vinden wij “de mi ondopening 
slechts door de gehemeltebeenderen (niet neus- 
beenderen) begrensd, en deze zijn wel met tanden 
bezet, maar detusschenkaken zijn het evenzeer en 
wel met scherpere, gekromde tanden, en deze in- 
termaxillaria zijn in t geheel zeer goed ontwikkeld, 
zooals uit de voorstaande beschrijvingen de atbeel- 
dins (fie. 1) te ziens is.’ (*). 
HET VISCERAAL SKELET. 
Het visceraal skelet is zeer goed ontwikkeld, 
jazelfs buitengewoon, zooals uit de volgende be- 
schrijving blijken zal. De hoofdbeenderen toch die 
dit apparaat gewoonlijk daarstellen, zijn alle verte- 
genwoordigd: copula, os linguale, arcus lingualis met 
radü brancheostegt, carina, ossa pharyngea superiora 
et inferiora, arcus br anquiales, en enkele bij- 
komende beenderen, waarover later. 
De copula ister plaatse waar de arcus lingualis 
zieh met haar verbindt (zich op haar legt), massief 
(*) V.D. Hoeven. Handboek der Dierkunde, ed. 1555. Deel IL p. 
520—521;—zegt wel, evenals GEGENBAUR, dat bij de Symbranchint 
de schoudergordel aan de wervelkolom is bevestigd, maar maakt 
evenmin u'tzondering voor Synbranchus. 
