8 VERZAMELING van 
Praarv.rood $ zelden met witagtige banden , die overdwars in't ronde loo- 
pen. De breede ronde Ribben zyn overlangs met fyne Streepjes doorree- 
gen , welke zeer digt aan elkander leggen „ en de Schulpen als gerimpeld 
maaken. Van de groote Ribben vindt men ’er op deeze, in Fig. 1, twaalf. 
De onderfte Schulp gelykt naar de bovenfte, doch is minder geknobbeld, 
DeZon- De ongemeen fierlyk getekende Bonte- Mantel Schulp , van Zig. 2, 
bn wordt van eenige Liefhebbers, zo wel als die van de voorgaande Plaat, 
(5% de Zonnewyzer genoemd „om dat de Streepen veel naar die van een Zonne- 
wyzer gelyken, even gelyk die der Kompas-Doubletten van binnen. De Straa- 
len, die van het Scharnier-end naar den rand loopen, zyn wit en bruinagtig 
en de kringswyze banden, die dezelven kruifen, zwart, bruin, rood en geel, 
met een glans die zig, als men de Schulp tegen ’t licht houdt, zeer fierlyk 
vertoont. Van aanmerkelyke grootte zyn deeze Schalpen veel geagt. 
nd Gie Onder de Porfelein- Hoorens ( Porcellare,) komen ‘er van zeer verfchil. 
Klips ° lende Tekening voor. Sommigen zyn, op een gelyken grond, eenvoudiglyk 
hoorn. gebandeerd; anderen zyn vol kleine Vlakjes, meeft bruiner dan de Grond , 
Fig.3,4-die men getygerde noemt. Men vindt’er ook, die met witte Vlakjes als 
befprenkeld zyn , gelyk deeze ; maar zeldzaam , die tevens gevlakt zyn en. 
gebandeerd, gelykerwys de zogenaamde Arguflen, op welken ieder Vlakje , 
als't ware , een Oog verbeeldt. Sommigen geeven ook wel den naam van 
Argus aan die van deeze afbeelding , Fig 3 en 4, welke van de gewoone 
Kliphoorens door de kleur der Vlakken verfchillen „en tevens niet alleen over- 
dwars gebandeerd zyn, maar ook een breede Streep hebben, die bogtig van 
’t eene end naar het andere loopt, en hoedanige eene aan de getygerde Klip- 
haorens of Katskoppen eigen is, zynde in ’t leven Goudgeel. 
De Mond van deeze Kliphoorens is aanmerkelyk wegens zyne Tandige 
Lippen, waar van deeene inwaards omgeboogen is, en eenige Draaijen maakt. 
Het Dier, dat deeze Hoorens bewoont , is op dergelyke manier gefpikkeld , 
en gelykt ook eenigermaate naar een Slak. Ik vind by Romrmrus niet, dat 
hetzelve zig aan de Klippen hecht, en dat zy daar van den naam zouden heb- 
ben ; maar wel , dat menze tuflchen de Klippen in het Zand moet zoeken , 
alwaar het Dier met zyne Hooren zig des daags verbergt, tegen het fteeken 
van de Zon, dat den glans, dien zy natuurlyk hebben, en om welken menze 
Porfelein-Heorens noemt , doet verwelken. 
De voorzigtigheden, die noodig zyn, om het Dier er uit te krygen, en 
tevens de Hooren haar onherftelbaaren glans te doen behouden , zyn on- 
gemeen. «Men mag hetzelve 'er niet in laaten fterven ; «ook mag de Hoo- 
ren niet met het Dier in kookend Water gedaan of gekookt worden , maar 
flegts in heet Water, en, als het dan dood is, haalt men het 'er met Haakjes 
uit, laatende de Schaal verder op een plaats, daar Zon noch Regen komt, 
van de Mieren fchoon maaken. Het is niet goed om te eeten. 
PLAAT 
