Wentel. 
trapje. 
Fig: 5. 
Roodge- 
plekte 
Piera- 
mied. 
Tas. XII. 
Fig. 1. 
18 VERZAMELING wax 
fommigen regt, anderen krom, de grootften meer dan een Duim lang en 
fcherp gepunt, met kleintjes hier en daar tullchen dezelven. Van onderen ver- 
toonen zy zig meeftendeels als een klein Geurje hebbende, doch het fchynt 
niet, dat uit dezelven een doorgang zy tot in de holligheid van den Mond of 
van de Staart, die zeer blykbaar Geutswyze is uitgehold. De Kleur van de 
geheele Hooren is fomtyds een weinig rood of blaauwagtig, fomtyds geel- of 
bruinagtig wit. 
Van welk gebruik gedagte Doornen voor het Dier zyn, is moeielyk te raa- 
den: maar dic weet men, dat zy de Viffchers, aan 't Eiland Ambon, een 
groot Ongemak veroirzaaken , die ’er dikwils, in ’t optrekken van hunne Trek- 
netten, de Voeten aan kwetzen, en dit maakt, datze niet oneigen Tribulus of 
Voetangel geheeten worden. Rumrutus zegt, dat menze Kammetjes of 
Neete-Kammetjes noemt, ’t welk meeft op de dubbelde Spinnekoppen, waar 
aan de Punten veel langer en dunner zyn, en veel digter aan malkander ftaan , 
toepaflelyk zal zyn. Het Naveltje, daar het Dier zig mede in de Hoorn be- 
fluic, zegt hy, is welriekende en wordt in Reukwerken gebezigd. 
Het Hoorentje van Fig. 5., aan onze Stranden zeer gemeen, en daarom 
een Schevelinger Wenteltrapje genaamd, behoort tot de Pennen of Schroef hoo- 
rens, en is zo door zyne ftompe Punt, als door de famenvoeging der draai- 
jen of windingen, gemakkelyk van de Ambonfche Wenteltrappen te onder- 
fcheiden, die ook fraaijer zyn van Kleur. Men vindt Ooftindifche Bafterd- 
Wenteltrappen, die 'er veel naar gelyken, doch veel fyner zyn van maakzel, 
TwAALFDE PrAAT. 
Onder de Tollen zyn fommigen zeer hoog getopt, die deswegen den naam 
voeren van Pieramieden, en ook wel, op eene grappige wyze, van Bagyne- 
Drollen. Men kan deeze naamen niet gemakkelyk onderfcheiden, dewyl die 
dikwils aan een zelfde Hooren gegeven, en onverfchillig gebruikt worden by 
de Liefhebbers. Zy hebben dit byzonders, dat de draaijen niet, gelyk in de 
meefte andere Hoorens, onder het oploopen naar den Top zig van elkander 
affcheiden , maar de boventfte als over de onderfte heen leggen, ’'t geen moog- 
Iyk tot den naam van Drollen aanleiding gegeven heeft. Die van Fig. 1. is 
zeer fraay met donker roode Vlakken op een witten Grond verfierd , tuflchen 
welken bleekroode ftreepjes loopen. Men vindt’er ‚die rood en groen gekleurd 
zyn, en op andere manieren. 
Die 
