HOORENS en SCHULPEN. 21 
en tuïlchen dezelven, loopen zeer fyne Groefjes, die de oppervlakte ruuw 
maaken op 't gevoel. Het Dekzel, hoewel vlak zynde, is op dergelyke wyze 
doch platter geribd, en insgelyks met een menigte van Groefjes bezet. De 
Kleur verfchilt een weinig van die der Schulp en ziet wat*meer uit den paar- 
fchen: doch men vindt oneindig verfchil in deezen tuflchen de St. fakobs Schul - 
pen. De platte helft is aan de binnenzyde doorgaans gelyk in lig. 2. op de 
Vierde Plaat getekend : aan de buitenzyde heeft dezelve dikwils op ’'t midden 
een bleekeren of byna witten Band, en voor het overige minder Vlakken , dan 
de holle helft aan de buitenzyde heeft, 
Fig. 3 , vertoont een aartig flag van Hoorentjes , die men gemeenlyk Hoog- noogrug- 
ruggetjes of witte Famboefen noemt. Zy behooren tot de Porfeleinhoorens, en getjes. 
in ’t Franfch hebben zy den naam van Pourcelaines bofJues, om dat zy als ge- £8-3> 4 
bocheld of gebult zyn. By de twee enden, zegt Rumrurus, ziet men aan 
dezelven een bleek wit Korreltje, in een Kring ftaande, als een ingekafte Paarl, 
en daar by een ligt rood Plekje, ’t welk door den tyd verbleekt. Dit wordt 
aan de onze zelden gevonden, en de Kleur is fomtyds geelagtig, fomtyds ge- 
heel wit als in Sig. 4. Ook vallen zy. weinig grooter, dan deeze. Afbeeldingen, 
VYFTIENDE PLAAT. 
Zulke Hoorens, welke Kegelvormig zyn, doch wier zyden niet regt loo- PortoBel- 
pen, en die geen Vlakte hebben aan den Top, zo dat zy zig veeleer Eyvor- lo Bede 
mig vertoonen. gelyk fig. r., op deeze Plaat, worden gemeenlyk Dadels ge- EEN ue 
noemd. De naam van Rollen, dien fommigen ’er aan geeven, is niet zeer ei- © * 
gen. Deeze noemt men naar de plaatfen, van waar menze gekreegen heeft, 
de Porta Beilo- of Por:o Rico-badel, in ’t Franfch ook wel Rouleau de Panama. 
Sommigen geeven ’er den naam aan van Porphier-Dadels , naar *t Franfch woord 
Porphyre, doch die, welke men in ’t Werk van D'ArceNvirLe Pl. 13. K, 
onder deezen naam afgebeeld vindt, fchynt in Tekening te verfchillen. De 
onze, wegens dezelve ook , niet onaartig, le Camp Turc, dat is de Turkfche 
Legerplaats genaamd, is buiten twyfel de gene, welke Guarrimrerr Tab. 
24, P,afgebeeld heeft, en die hy noemt: „Een groote Rolagtige Hoorerr, 
» met de inwendige Monds-Lip gerimpeld , van binnen witagtg zynde, op de 
‚, Rug bleek Vleefchkleurig, daar een zeer fyn bruin Lyntje overal onregel- 
„> maat'ge Driehoekjes in maakt, klein en groot, met verfcheide andere hoe- 
„ kige Figuuren onregelmaatig Netswyze omfchreven: terwyl de Hooren, by 
» de groef des Monds, blaauwagtig paarfch gekleurd is”. lets-dergelyks, 
C 3 \ mg. 
