TUNHAREBBPEmaAD EU S 135 
accommodata , & deglutiendo ipforum pabulo, uti funt Formice , Miufez, Culices, ei infidentes, — Per 
dorfum ejus ad caudz finem usque pecten albiffimus protenditur, quem lata flipat tenia, nigricans, eà- 
dem vià decurrens, éque fui medio quafi porrigens album iftum pe&inem. —Caterüm corporis, capi- 
tis, & caudz fuperficies , ex dilut& cinereo variegata , & flammis vcluti pida eft. Crura longa funt & gra- 
cilia. Pedes, craffi & inhabiles, quinos gerunt digitos, quorum prior, cum pollice, tresque pofteriores 
inter fe mutuo concreveré , laneis rufticorum manicis haud abfimiles. — Unguiculi tamen , incurvi & acuti, 
haud concreti, fed liberrimi fant, ut horum ope tanto firmius alicubi fe ibis queat Ánimal. Plantas 
pedum craffus tegit callus, cujus poftica pars in nonrtullis tam lata eft, ut calcanei analogon formet, cui 
inniti poffunt. ; . 
Num. 5. 
Chamaleo , Promontorii Bona Spei , caruleo alboque colore , smarmo- 
ris inflar , variegatus. 
Cauda maximam partem diluté cinerea elt. Capitis forma diverfa penitus à prioribus. — Corona cjus, 
plana , in limbos elevatur dentatos, & oblonga , ab oris apice ad cervicem usque , protenditur, ibi in pli- 
cam definens, collaris xmulam. —Catera precedentibus fimilis eft, tenuibusque Íquamulis, tuberofis, 
veftitur,. -Dum vivit Chamzleo, corporum , quibus infidet , colores faturatiores & lucidos, uti cxruleum , 
rubrum , flavum, viridem induit; Íquamata nimirum ejus cuticula, levi & fplendidá, incidentes colo- 
rum radios repercutiente : in mortuo vero nihil horum contingit. "Vivos fzpius poffedimus, iisque formi- 
cas exhibuimus, quibus tamen haud vefcebantur, fed nullo cibo ufi, in baculo defixi manentes, immo- 
ti fere , nifi. quod. oculos nonnunquam intorferint, tandem poft aliquot hebdomadas prorfus emaciati 
penere. 
TABULA OCTUAGESIMA ET QUARTA. 
i: Num. r. Serpens , Zmericana , Jmphisbaena. 
Squamarum eleganti apparatu, & annulis tum integris , tam dimidiatis, ex candidiffimo & plumbeo 
quafi colore varicgatis , fefe oftentat. 
Num. 2. — Sepe, Dryinus dius, Americanus. 
' Dryinum inde vocant, quum quercuum in cavis delitefcat : ab Homine vero , aliove animante , ubi con- 
tre&atur, foentiffimum quoddam emittit liquidum , monitorium quafi, ne quis propius ipfi accedat. 
Ejusmodi autem fcetidum Dem ab indigenis Serpentibus, vivis, contrectatis, excerni quoque vidi. 
mus; coque excuffo nec mordent, nec laedunt deinceps quempiam. —Hujusce Serpentis morfum admo- 
dum venenatum effe ferunt. — Caput ejus elegantiffimé pi&um , truce vultu, & dentibus acutis , confpi- 
cuum eft Squamz infignes, circulares, corpori fupino infident, partim albis, partim rubris fingulze 
lineis , fingulari ornamento, diftin&e. Differt autem penitus ab illa fpecie , quam fub hoc nomine de- 
ícripferé veteres, — Vid. Raji Syn. Anim. p. 290. . 
mieren, muggen, en vliegen, die zich daar op komen zetten, 
mede te vangen en in te zwelgen. De kam over den rug is 
ganích wit, lopende tot het ftaarteinde met een breden, zwar- 
ten, bandt, mede over den rug lopende, daar de witte kam in 
het midden uit komt. — Verder is dit dier licht afchverwig over 
?t lyf, "t hoofdt, en den ftaart als gemarmert en gevlamt. De 
fchinkels zyn lang en mager. De poten, die plomp en dik zyn, 
hebben vyf klaauwen, waar van de duim en de certte vinger aan 
malkander zyn gegrocit , gelyk ook de drie achter-vingers, gely- 
kende naar der boeren wolle wanten. De kleine, kromme, pun- 
tige, nagels zyn volkomen los, en vry, om zich beter vaít te 
kunnen houden. Zy hebben dik eelt onder de vooten, waar van 
by eenige de rmm 
maken, daar zy op kunnen fteunen. . 
Num. g.  Kameleou an de Kaap de Goede Hoop , 
licht blaawwacbrig , met. avit gemarmert. 
Dé flaart is meeft licht afchverwig. Het hoofdt is ganfch 
anders dan dat van den yoorgaanden. De kroon is plat, met ver- 
hevene kanten, en getand langwerpig , beginnende voor aan den 
bek, en fcheidende in den nek, met een vouw als een halsbandt. 
Verder komt de zelve in gedaante met den voorgaanden overeen, 
en is met gehecl fyne gepukkelde fchobbetjes bekleed. Als zy 
leven, trekken zy de hoge kleuren, waar op zy gezet worden, 
als blaauw, rood; gecl, groen, enz. die weerfchynend zyn, aan 
zich: want om dat hunne fchobbige huidt glad en glanzig is, 
maakt het een reflexie; maar als zy dood zyn, geeft het geen 
verandering. "Wy hebben zy zclf dikwils levendig gehad, en 
hen mieren voorgehouden; maar zy genicten nicts, blyven zich 
€ zo breed en ruim zyn, dat zy als een hicl 
Num. 5; 
op cen ftokje vaft houden, en verroeren zich weinig,, behalven 
dat zy de oogen verdraaien. Eindelyk na eenige wcken hecl ma- 
ger geworden zynde, kwamen zy te fterven. 
VIER EN TACHTIGSTE TAFEREEL. 
Num. i. JFeff-Indifch Slaugetje , met: een. flom- 
pen fflaart. 
Het is zeer wit en blaauw , als loot-koleur, geringt, met hal- 
ve en hele ringen, en fraai gefchobt. 
Num. z. Srmkflang , of Eike-flamg , uit 
Weft-Indi£. 
Zy wordt aldus genoemt , om dat zy zich in holle Ei- 
kebomen onthoudt. Wanneer zy van een menfch of dier 
wordt aangeraakt, laat zy eenig vocht vallen, dat lelyk ftinkt, 
en ter waarfchouwinge ftrekt, dat men niet te digt by haar moet 
komen. Dit ftinkende vocht hebben wy de inlandíche levende 
langen ook zien afgaan. Als men ze aantait na dat die vuile 
Ítoffe van haar at is," zullen zy niet byten; of iemandt befchadi- 
gen. Daar wordt van getuigt, dat de beet van deze flang zeer 
vergiftig is. "y hecft een íchoon getekent hoofdt, cen wreed 
Bezicht, (cherpe tanden, grote, ronde, fchobben op het boven- 
Iyf, die half wit en half rood geftreept zyn op ieder fchobbe, dat 
hen fierlyk vertoont. Zy is geheel anders als de oude Íchryvers 
haar hebben befchreven. Záe wat 'er Rajus van zegt Zim. 
pag. 190. 
Llaz Num. 3. 
